TURKMEN MEDICAL*تــرکــمــن مــدیــکــال

تجربیات و خاطرات پزشکی و همچنین بگو مگوهای دوستانه

با سلام ... ورود شمارا به وبلاگ TURKMEN MEDICAL*تــرکــمــن مــدیــکــال خوش آمد میگویم ... برای مشاهده کامل مطالب از آرشیو مطالب وبلاگ استفاده کنید.

لنگیدن - شکستگی استخوان - بیماری آرنج تنیس بازان - اسپوندیلوز گردن - اسپوندیلیت آنکیلوزان - استئوآرتریت (بیماری دژنراتیو مفصل ) - دیستروفی عضلانی - پارگی و بیرون زدگی دیسک بین مهره ای - کشیدگی گردن - آرتریت عفونی (چرکی ) -  استئومیلیت - آرتیت روماتویید

لنگیدن عبارت است از احساس عضلانی یا درد شبیه حالت گرفتگی عضله ، که معمولاً در یک یا هر دو پا رخ می دهد. این احساس خستگی ، پس از ورزش مختصری مثل راه رفتن در یک مسیر کوتاه بروز می کند و معمولاً با استراحت خوب می شود. خستگی بیشتر در ساق پا رخ می دهد اما ران ، باسن ، ناحیه مفصل ران یا پا نیز می تواند متأثر شود. این اختلال خطر فوری یا حتی درازمدت ندارد. این اختلال در مردان بیشتر از زنان دیده می شود، به خصوص در مردان بالای 55 سال .
علایم شایع
درد، احساس کشش ، و ضعف در پا
درد به هنگام راه رفتن بروز می کند و با استراحت خوب می شود.
بیمار نمی تواند مسیر طولانی را پیاده طی کند.
ریزش موی روی شست پا
لنگیدن
علل
انسداد یا باریک شدن حفره داخلی سرخرگ های پا به علت آترواسکلروز
یک علت نادرتر عبارت است از تنگی کانال ستون مهره ای که باعث وارد آمدن فشار به ریشه عصب هایی که به پا می روند می شود.
عوامل افزایش دهنده خطر
سیگار کشیدن
دیابت
فشار خون بالا
چاقی
بیماری قلبی
بالا بودن چربی خون
پیشگیری
ترک سیگار
کاهش وزن در صورت چاقی
انجام یک برنامه منظم ورزشی
کاهش دادن چربی های اشباع شده در رژیم غذایی
عواقب مورد انتظار
بهبود تدریجی توانایی راه رفتن فواصل طولانی تر بدون این که دردی بروز کند.
عوارض احتمالی
درد به هنگام استراحت علاوه بر راه رفتن
ندرتاً از دست دادن بافت و قانقاریا
درمان

اصول کلی
انجام یک برنام منظم ورزشی اهمیت دارد.
ترک سیگار نیز مهم است .
پایه های تخت را در قسمتی که سرتان را می گذارید حدود 15-10 سانتیمتر بالا آورید.
کنترل فشار خون بالا
انجام عمل آنژیوپلاستی با بالون در بعضی از بیماران
روش های جراحی مختلف بسته به محل بیماری و سلامت بیمار برای موارد شدید بیماری وجود دارند.
داروها
امکان دارد آسپیرین با دوز پایین تجویز شود.
امکان دارد داروهای اختصاصی برای افزایش جریان خون تجویز شوند.
فعالیت
ورزش روزانه . بهترین کار، راه رفتن تا حد ممکن است (تا حدود 7-6 کیلومتر در روز). در صورت بروز درد و ناراحتی ، بیمار باید مقداری استراحت کند و سپس دوباره شروع به راه رفتن کند. راه رفتن باید روی یک مسیر صاف انجام گیرد. پیشرفت خود را در پیمودن فواصل طولانی تر بدون بروز درد، ثبت کنید.
سایر فعالیت های عادی نیز باید انجام شوند.
رژیم غذایی
رژیم کاهش وزن در صورت اضافه وزن
داشتن یک رژیم کم چرب ممکن است کمک کننده باشد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم لنگیدن را دارید.
اگر به هنگام ورزش ، احساس درد در قفسه سینه ، تنگی نفس ، یا تند شدن بیش از حد ضربان قلب را دارید.
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل کنترل شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ، عوارض جانبی به همراه دارند.

 

 

شکستگی استخوان معمولاً ناشی از سقوط است . شکستگی انواع مختلف دارد:
شکستگی کامل ؛ استخوان کاملاً دو تکه می شود.
شکستگی ناکامل (شبیه شکستگی ساقه گیاهان )؛ استخوان کاملاً دو تکه نمی شود.
شکستگی چندقطعه ای ؛ در محل شکستگی بیش از دو قطعه وجود دارد.
شکستگی باز؛ استخوان شکسته شده ، پوست را پاره کرده است .
شکستگی بسته (شامل شکستگی های ناشی از استرس فیزیکی ). استخوان شکسته شده پوست را پاره نکرده است .
شکستگی ناشی از فشرده شدن ؛ در این حالت فشار زیادی روی استخوان وارد می آید و ساختمان استخوان در هم فرو می رود و می شکند.
شکستگی همراه با درهم فرو رفتن قطعات حاصل از شکستگی .
شکستگی به صورت کنده شدن یک تکه از استخوان ؛ در این حالت معمولاً این اتفاق می افتد که نیروی زیادی به یک تاندون قوی وارد می آید و تکه ای از استخوان که این تاندون به آن اتصال می یابد، کنده می شود.
شکستگی پاتولوژیک ؛ منظور شکستگی است که در اثر یک صدمه جزئی به استخوانی که قبلاً به علت یک بیماری استخوانی ضعیف یا نابود شده است ، اتفاق می افتد.
شکستگی استرسی ؛ در اثر وارد آمدن فشار طولانی مدت و مکرر، استخوان ترک برمی دارد. این حالت معمولاً به دنبال فعالیت شدید و مداوم ورزشی رخ می دهد.
علایم شایع
درد و تورم در ناحیه شکستگی
حساس بودن ناحیه شکستگی به لمس
رنگ پریدگی و بدشکلی اندام (گاهی )
فقدان نبض در زیر ناحیه شکستگی ، معمولاً در اندام (دست پا پا). این یک اورژانس است .
کرختی ، احساس سوزن سوزن شدن ، یا فلج در زیر ناحیه شکستگی (نادر است ؛ اما اگر وجود داشته باشد، یک اورژانس است ).
خونریزی یا خون مردگی در محل شکستگی
ضعف در دست یا پای شکسته و ناتوانی در تحمل وزن توسط آنها
علل
وارد آمدن صدمه و آسیب به جایی که دچار شکستگی می شود.
عوامل افزایش دهنده خطر
تومور استخوان یا مغز استخوان
فعالیت هایی که خطر شکستگی را به همراه دارند.
سن بالا؛ افراد مسن بیشتر زمین می خوردند و استخوان های آنها شکننده است .
انجام کارهای خطرناک
پوکی استخوان
پیشگیری
قبل از رانندگی به هیچ عنوان از مشروبات الکلی یا داروهای روان گردان استفاده نکنید.
به هنگام ورزش از لباس ها و وسایل حفاظتی استفاده کنید.
به هنگام حرکت با اتومبیل از کمربند ایمنی استفاده نمایید.
اگر دچار پوکی استخوان هستید، دستورات درمانی مربوطه را به دقت رعایت کنید، و از موقعیت هایی که خطر صدمه رسیدن به شما وجود دارد دوری گزینید.
شرایط خانه را از لحاظ ایمنی مناسب کنید (فرش ها خوب به کف چسبیده باشند، کف پوش خانه لیز نباشد، نرده ها شل نباشد، روی کف وان حمام نیز یک حصیر یا پوشش مناسب انداخته شود، و غیره )
عواقب مورد انتظار
با انجام مراقبت های اولیه و بعدی مناسب ، معمولاً خوب می شود، شکستگی را باید ابتدا جا انداخت و سپس در اسرع وقت اندام مربوطه را بی حرکت کرد (معمولاً باگچ ). جا انداختن شکستگی بعد از 6 ساعت بسیار مشکل است .
زمان التیام شکستگی متغییر است . بهبودی وقتی کامل است که استخوان در محل شکستگی حرکت نداشته باشد، و عکس نیز نشان دهنده التیام کامل باشد.
عوارض احتمالی
شوک ناشی از خونریزی
عدم التیام (به هم نپیوستن قطعات شکسته استخوان )
حرکت یک آمبولی چربی (یک تکه تجمع سلول های چربی ) از ناحیه آسیب به ریه ها یا مغز
انسداد سرخرگ های نزدیک محل شکستگی
درمان

اصول کلی
مراقبت های اولیه جهت کنترل خونریزی ، پوشاندن هر گونه زخم باز، حرکت دادن بیمار، در کمترین حد ممکن ، سپس انتقال به بیمارستان یا سایر مراکز اورژانس
عکس برداری از استخوان
انتهای قطعات شکسته استخوان با مانور مخصوص دوباره سر جای خود باز گردانده می شوند (جا انداختن استخوان )
اغلب شکستگی ها پس از جا انداختن نیاز به بی حرکت کردن با گچ یا آتل دارند.
انجام جراحی در صورتی که برای ترمیم شکستگی نیاز به وسایل مخصوص مثل میله ، پیچ ، و غیره باشد.
فیزیوتراپی برای بازتوانی
داروها
داروهای ضد درد و شل کننده عضلانی در صورت نیاز
فعالیت
بی حرکت بودن استخوان برای مدت طولانی می تواند باعث کاهش حجم عضله ، خشکی در مفاصل نزدیک به محل شکستگی ، و ادم (جمع شدن مایع در بافت ها) شود. بنابراین مهم است که اندام مربوطه را هر چه سریع تر به حرکت درآورد (البته تا حدی که بی خطر باشد).
امکان دارد فیزیوتراپی توصیه می شود، که طی آن تمرینات مخصوص برای حفظ انعطاف پذیری مفصل و حفظ قدرت عضلانی انجام می گیرد.
فعالیت های عادی خود را به محض بهبود علایم از سر گیرید.
رژیم غذایی
هیچ رژیم خاصی توصیه نمی شود، از ویتامین ـ ث و مکمل عنصر روی ، برای تسریع التیام شکستگی استفاده نمایید.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما علایم شکستگی استخوان را دارید.
اگر یکی از مشکلات زیر پس از بی حرکت سازی (گچ گرفتن ) یا جراحی رخ دهد:
ـ تورم در بالا یا پایین ناحیه شکستگی
ـ درد شدید و مداوم
ـ آبی یا خاکستری شدن پوست زیر ناحیه شکستگی ، به خصوص بروز چنین تغییر رنگی در زیر ناخن ها، یا کرختی و از دست دادن حس ها در زیرناحیه شکستگی
- در صورت بروز هر کدام از موارد فوق سریعاً مراجعه کنید.

بیماری آرنج تنیس بازان عبارت است از التهاب نواحی استخوانی آرنج . عضلات ، تاندون ها و اپی کوندیل (یک برجستگی استخوانی در سطح خارجی آرنج که در آنجا عضلات ساعد به استخوان بازو می چسبند) آرنج را درگیر می کند. بیشتر، بزرگسالان (40-20 ساله ) را مبتلا می کند.
علایم شایع
درد و حساسیت به لمس در اپی کوندیل
مشت ضعیف
درد در هنگام حرکات پیچشی دست یا بازو مثلاً حین استفاده از پیچ گوشتی یا بازی تنیس
علل
پارگی نسبی تاندون یا کشیده شدن تاندون روی استخوان به علت :
استرس مکرر مزمن بر بافت هایی که عضلات ساعد را به ناحیه آرنج وصل می کنند.
کشیدگی ناگهانی ساعد
عوامل افزایش دهنده خطر
شغل هایی که مستلزم حرکات شدید یا مکرر ساعد باشند مثل مکانیکی یا درودگری
شرکت در ورزش هایی که مستلزم حرکات شدید یا مکرر ساعد باشند مثل تنیس
وضعیت فیزیکی نامناسب
پیشگیری
تا وقتی که در شرایط عالی قرار بگیرید، ورزش هایی مثل تنیس را به مدت طولانی انجام ندهید.
راکت های تنیس می توانند آرنج تنیس بازان را بدتر کنند. انتخاب اندازه یا نوع متفاوت (بزرگ تر، قابل انعطاف تر، دسته بزرگتر) ممکن است کمک کننده باشد.
اگر به تازگی یادگیری تنیس را آغاز کرده اید، از فرد متخصص کمک بگیرید. روش و وضعیت قرارگیری در پیشگیری از آسیب ها مهم هستند.
برای افزایش تدریجی قدرت خود، از تمرینات وضعیت دهنده ساعد استفاده کنید.
قبل از شرکت در ورزش ها به ویژه رقابت ها، به آهستگی و به طور کامل خود را گرم کنید.
عواقب مورد انتظار
معمولاً قابل علاج است اما درمان ممکن است 6-3 ماه زمان ببرد.
عوارض احتمالی
پارگی کامل رباط که برای ترمیم نیازمند جراحی است .
درمان

اصول کلی
آزمون های تشخیصی معمولاً لازم نیستند (رادیوگرافی معمولاً همیشه منفی است ).
برای تسکین درد از گرما یا یخ استفاده کنید. از پوشش های مرطوب و گرم ، لامپ گرمادهنده یا غوطه ور شدن در گرداب یا کمپرس سرد یا کیسه یخ (هر کدام مؤثرتر به نظر برسد) استفاده کنید.
ممکن است درمان های دیامتری ، فراصوت یا ماساژ دریافت کنید.
این موارد به تسکین سریع تر علایم و بهبودی کمک می کند:
ماساژ درمانی
ممکن است مجبور باشید برای بی حرکت کردن آرنج از یک اسپلینت ساعد استفاده کنید. در زمان استفاده از اسپلینت ، ورزش زیر را 4-3 بار در روز انجام دهید: بازوهای خود را بکشید؛ مچ دست خود را خم کنید؛ سپس پشت دست خود را روی یک دیوار فشار دهید. آن را به مدت یک دقیقه نگه دارید.
در صورت شکست سایر روش های درمانی ممکن است آزاد کردن تاندون در اپی کوندیل با جراحی لازم باشد.
استفاده از تسمه آرنج تنیس بازان را هنگام از سرگیری فعالیت طبیعی پس از درمان مدنظر قرار دهید.
داروها
داروهای ضد التهاب غیراستروییدی برای کاهش التهاب
تزریق بی حس کننده ها یا داروهای کورتیزونی . کورتیزون التهاب را کاهش می دهد و بی حس کننده ها موقتاً درد را تسکین می دهند.
فعالیت
تا زمان محو علایم ، فعالیتی را که باعث ایجاد آرنج تنیس بازان بود، تکرار نکنید. سپس به تدریج پس از وضعیت گیری مناسب ، فعالیت طبیعی خود را از سر بگیرید.
رژیم غذایی
رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم آرنج تنیس بازان را داشته باشید.
اگر علی رغم درمان ، علایم ظرف 2 هفته بهبود نیابند.


اسپوندیلوز گردن عبارت است از تغییرات تخریبی استخوان های گردن که موجب وارد آمدن فشار به اعصابی می شود که به دست ها، پاها، و مثانه می روند. این مشکل در مردان 40 سال به بالا شایع تر است و شیوع آن پس از 60 سالگی افزایش می یابد. در این بیماری ، 7 مهره موجود در گردن ، دیسک های بین آنها و عروق خونی که به مغز می روند تحت تأثیر قرار می گیرند.
علایم شایع
هر کدام از موارد زیر:
درد در گردن ، که به کتف ها، بالای شانه ها، قسمت فوقانی بازوها، دست ها، یا پشت سر تیر می کشند.
صدای سایش به هنگام حرکات گردن یا عضلات شانه
بی حسی یا گزگز در بازوها، دست ها، و انگشتان ؛ مقداری از دست رفتن حس های مختلف در دست ها؛ و اختلال در بازتاب ها (رفلکس ها).
ضعف عضلانی و تحلیل رفتن عضلات ؛ کاهش بازتاب ها
گیجی ؛ راه رفتن نامتعادل
با پیشرفت بیماری ، بی اختیاری ادرار و عدم کنترل مثانه ، و نیز ضعف در پاها به وجود می آید.
خشکی گردن
سردرد
علل
آرتریت (التهاب مفصل )
صدماتی مثل تصادفات اتومبیل که باعث به جلو پرتاب شدن و سپس به عقب برگشتن ناگهانی گردن و ایجاد آسیب می شوند، صدمات ورزشی ، کشیدن شدن ناگهانی بازوها، زمین خوردن و سقوط
آرتروز (ناشی از آسیب فرسایشی مفاصل در اثر پیری )
رشد غیرطبیعی استخوان که گاهی در سنین پیری رخ می دهد.
عوامل افزایش دهنده خطر
سن بالای 60 سال
صدمه به گردن
پیشگیری
از نشستن به حالت خمیده خودداری کنید.
بدون گذاشتن بالش بخوابید. از یک محافظ گردن نرم یا حوله برای حمایت از گردن استفاده کنید.
از وارد آمدن آسیب به گردن اجتناب کنید. به هنگام انجام ورزش های دارای برخورد فیزیکی ، از کلاه حفاظتی مخصوص استفاده کنید.
در اتومبیل از کمربند ایمنی استفاده کنید و ارتفاع پشتی سر را به طور مناسب تنظیم کنید.
عواقب مورد انتظار
علایم خفیف معمولاً خوب به درمان پاسخ می دهد و به آهستگی برطرف می شوند. اما علایم شدید ممکن است هیچ گاه کاملاً خوب نشوند.
عوارض احتمالی
کاهش انعطاف پذیری گردن پس از جراحی یا درمان
اگر اسپوندیلوز گردن درمان نشود، با پیشرفت بیماری امکان دارد راه رفتن به صورت اسپاتیک و غیرطبیعی در آید.
درمان

اصول کلی
- برای تأیید تشخیص امکان دارد عکس برداری با اشعه ایکس یا ام .آر.آی یا سایر آزمون های تشخیصی انجام شوند.
- از یک محافظ گردن نرم (محافظ گرد توماس ) استفاده کنید تا از کشیدگی نامنتظره عضلات پیشگیری شود.
- روی گردن از گرما و رطوبت استفاده کنید. دوش آب گرم بگیرید و اجازه دهید آب گرم 20-10 دقیقه روی گردن و شانه جاری باشد. این کار را دوبار در روز تکرار کنید. در بین دوش ها، حوله مرطوب و داغ روی گردن بگذارید. برای این کار، حوله یا پارچه را در آب داغ قرار دهید، سپس آن را بچلانید و روی گردن بگذارید.
- گردن را به نرمی ماساژ دهید.
- طرز نشستن و ایستادن خود را تصحیح کنید. به این ترتیب که هنگام نشستن یا ایستادن چانه و شکم خود را به داخل بکشید. از یک صندلی محکم استفاده کنید و طوری بنشینید که باسن با پشتی صندلی تماس داشته باشد.
- بدون استفاده از بالش بخوابید. در عوض ، می توانید از یک بالش مخصوص یا محافظ گردن نرم استفاده کنید، یا یک حوله کوچک تا شده زیر گردن خود قرار دهید.
- اگر دست ها یا بازوها دچار درد یا بی حسی شده اند، یک وسیله مخصوص برای کشیدن گردن بخرید یا اجاره کنید. برای راه اندازی آن طبق دستورات مربوطه عمل کنید.
- امکان دارد درمان با امواج فرا صوت نیز توصیه شود.
- گاهی جراحی برای به هم چسباندن استخوان های گردن ، برداشتن یک دیسک گردنی آسیب دیده ، یا بزرگ کردن فضای اطراف نخاع انجام می گیرد.
داروها
برای ناراحتی یا ناتوانی خفیف می توان از آسپیرین یا استامینوفن استفاده کرد.
برای ناراحتی شدید و جدی ، امکان دارد داروهای قوی تر ضد درد، شل کننده های عضلانی یا آرام بخش تجویز شوند.
فعالیت
هرگونه فعالیت که به بروز علامت نیانجامد توصیه می شود.
رژیم غذایی
رژیم خاصی توصیه نمی شود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید:
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم اسپوندیلوز گردنی دارید.
اگر علایم ، علی رغم درمان ، باقی بمانند یا بدتر شوند.

 


اسپوندیلیت آنکیلوزان عبارت است از یک بیماری مفصلی پیشرونده و مزمن همراه با التهاب و سفتی . با حالت «خم شدن به جلو» ناشی از سفتی ستون فقرات و ساختارهای حمایت کننده آن مشخص می گردد. ناحیه ساکروایلیاک مفاصل لگن ، مهره ای کمری ، سینه ای و گردنی را درگیر می کند. در داخل خانواده ها، مردان و زنان به یک اندازه مبتلا می شوند. در جمعیت عمومی مردان 5-4 برابر زنان مبتلا می گردند و شروع بیماری معمولاً در اواخر دهه دوم یا اوایل دهه سوم زندگی است .
علایم شایع
مراحل ابتدایی :
در دوره های راجعه کمردرد، درد می تواند در طول عصب سیاتیک نیز ایجاد گردد.
سفتی که در صبح ها بدتر است .
مراحل بعدی :
بدتر شدن پیشرونده علایم . درد غالباً از قسمت تحتانی پشت به قسمت میانی پشت یا بالاتر از آن در گردن گسترش می یابد. مفاصل اندام های فوقانی و تحتانی پاها و دست ها ممکن است درگیر شوند.
کم خونی
سفتی عضلات
خستگی ؛ کاهش وزن
التهاب عنبیه (در تقریباً 25% از بیماران ).
علل
ناشناخته ولی ممکن است ناشی از تغییرات ژنتیک یا اختلالات خودایمنی باشد.
عوامل افزایش دهنده خطر
سابقه خانوادگی اسپوندیلیت آنکیلوزان .
پیشگیری
پیشگیری خاصی ندارد.
عواقب مورد انتظار
در حال حاضر این بیماری غیرقابل علاج تلقی می گردد. علایم به طور پیش بینی نشده ای پیشرفت می کنند و حملات خفیف تا متوسط و دوره هایی از فروکش کردن کامل بیماری وجود دارد. با درمان می توان علایم را تسکین و کاهش داد و بیشتر بیماران می توانند زندگی طبیعی را پیش بگیرند. گاهی بیماری شدید است و به خاطر بدشکلی های ایجاد شده ، ناتوان کننده می گردد.
عوارض احتمالی
نارسایی احتقانی قلب
التهاب چشم که به ندرت منجر به کوری می گردد.
آمیلوئیدوز
بیماری دریچه قلب
بیماری گوارشی
بیماری ریوی
تحت فشار قرار گرفتن عصب که باعث کرختی اندام ها می گردد.
ناتوانی و بی حرکتی دایمی
درمان

اصول کلی
آزمون های تشخیصی می توانند شامل بررسی های آزمایشگاهی خون و رادیوگرافی ستون فقرات باشند.
اهداف درمان عبارتند از کاهش بدشکلی بیشتر، آسوده سازی بیمار و تسکین سایر علایم
درمان شامل فعالیت های ورزشی برای روش های تنفس ، حفظ وضعیت مناسب و به کار گرفتن گروه های عضلانی (در خلاف جهت بدشکلی احتمالی ) است . رعایت درمان توسط بیمار، مهم است .
ممکن است مشاوره فیزیولوژیک توصیه گردد.
روی پشت خود بر روی یک تشک محکم بخوابید. سعی کنید از بالش استفاده نکنید یا اینکه از یک بالش کوچک استفاده کنید.
قبل از فعالیت بدنی برای تسکین درد، از دوش آب داغ یا کمپرس های گرم استفاده کنید.
جراحی برای جایگزینی لگن آسیب دیده یا قرار دادن پیوندهای استخوانی در ستون فقرات (تنها در مراحل پیشرفته ).
پرتودرمانی به ستون فقرات (تنها در صورت شکست سایر روش های درمانی ).
سیگار نکشید.
داروها
داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی به کاهش ناراحتی کمک می کنند.
سولفاسالازین ، ویتامین D و داروهای سرکوبگر ایمنی ، گزینه های بالقوه هستند.
مسکن های قوی تر و شل کننده های عضلانی ممکن است برای دوره های زمانی کوتاه تجویز گردند.
فعالیت
تا حد توان خود، فعالیت کنید.
برای حفظ وضعیت قرارگیری مناسب و برای این که تا حد امکان راست بایستید، ورزش کنید.
در صورت امکان به طور منظم شنا کنید، شناور شدن در آب به شما اجازه خواهد داد که راست راه بروید و نواحی دردناک راحت تر خواهند بود.
از فعالیتی که بر پشت شما فشار وارد کند و از ورزش های تماسی که احتمال خطر بالای آسیب به ستون فقرات دارند) اجتناب کنید.
رژیم غذایی
رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا فرزندتان علایم اسپوندیلیت آنکیلوزان را داشته باشید.
اگر در طول درمان موارد زیر پیش بیایند: ـ تب ، ممکن است نشانگر عود یک مرحله حاد باشد. ـ افزایش درد و ناتوانی علی رغم اقدامات مذکور

استئوآرتریت (بیماری دژنراتیو مفصل ) تحلیل غضروف مفصلی و رشد خارهای استخوانی که باعث التهاب بافت های اطراف می گردد. این عارضه ممکن است هر یک از مفاصل را درگیر سازد ولی شایع ترین مفاصله درگیر عبارتند از مفاصل انگشتان دست ، پا، زانو، ران و ستون فقرات . این عارضه معمولاً بزرگسالان بالای 45 سال را مبتلا می سازد.
علایم شایع
خشکی و درد مفاصل از جمله کمردرد. تغییرات آب وهوا به خصوص سرما و رطوبت ممکن است درد ر افزایش دهند.
محدودیت حرکت و کاهش انعطاف پذیری مفاصل مبتلا
نبود قرمزی ، گرما یا تب همراه درگیری مفاصل (معمولاً)
تورم مفاصل درگیر (گاهی ) به خصوص مفاصل انگشتان دست
صدای ترق و تروق یا صدای ساییده شدن با حرکت مفصل مبتلا (گاهی )
علل
علت دقیق این اختلال ناشناخته است . به نظر می رسد نتیجه ترکیب یا تعامل عوامل مکانیکی ، زیست شناختی ، بیوشیمیایی ، التهابی و ایمنی باشد.
عوامل افزایش دهنده خطر
چاقی
پرداختن به طور حرفه ای به فعالی هایی که با فشار به مفاصل همراهند نظیر رقص ، فوتبال ، موسیقی یا قالی بافی
فشار بر مفاصل ناشی از فعالیت و بالارفتن سن . تقریباً همه افراد بالای 50 سال به درجاتی از استئوآرتریت مبتلا هستند.
آسیب به آستر مفصل
پیشگیری
حفظ وزن در حد مناسب برای قد و ساختار بدن
داشتن فعالیت فیزیکی و در عین حال خودداری از فعالیت هایی که منجر به آسیب مفاصل می گردند، به ویژه پس از سن 40 سالگی . به طور منظم به نرمش های کششی یا یوگا بپردازید.
عواقب مورد انتظار
علایم معمولاً قابل تسکین است ولی تغییرات مفصلی دایمی هستند. درد ممکن است در آغاز خفیف باشد، ولی می تواند به قدری شدید گردد که فعالیت های روزمره و خواب بیمار را دچار اختلال کند.
عوارض احتمالی
لنگیدن (گاهی )
تحلیل رفتن و ضعیف شدن عضلات اطراف مفصل مبتلا در اثر به کارگیری کمتر آنها به علت درد
پیشرفت بیماری (به دلیل ماهیت پیشرونده بیماری )
درمان

اصول کلی
بررسی های تشخیصی ممکن است شامل بررسی آزمایشگاهی مایع مفصل (برای ردکردن احتمال آرتریت التهابی ) و رادیوگرافی مفاصل درگیر باشد.
- یک طرح درمانی جامع در بردارنده شناخت اختلال ، توانبخشی ، برنامه ریزی برای فعالیت های روزمره ، و داروها می باشد.
- برای تخفیف درد، مفاصل دچار درد و سفتی را به مدت 20 دقیقه 3-2 بار در روز گرم کنید. برای گرم کردن مفصل از حوله داغ ، وان آب داغ ، لامپ های مادون قرمز، بالشتک های گرم کننده برقی ، یا پمادها یا محلول های ایجادکننده گرمای عمقی استفاده کنید. شنا در یک استخر آب گرم یا حرکت در یک چشمه معدنی دارای جریان گردابی سودمند است .
- اگر استئوآرتریت گردن باعث درد در بازوها شده باشد از یک گردن بند نرم بی حرکت کننده گردن استفاده کنید. اگر این اقدام مؤثر نبود، یک وسیله کشش گردن برای استفاده در منزل خریداری کنید.
- عضلات اطراف مفاصل درگیر را ماساژ دهید. ماساژ خود مفاصل فایده ای ندارد.
- در مورد استئوآرتریت ستون فقرات ، هنگام خواب به پشت بخوابید و از یک تشک سفت استفاده کنید یا یک تخته چند لایه به قطر 2 سانتی متر بین تخت فنری و تشک خود قرار دهید. تشک های مواج در این زمینه برای برخی افراد مفید است .
- از شرایطی که باعث لرزیدن می شود دوری کنید. از زیرپوش گرم کن استفاده کنید یا از فعالیت در محیط باز خودداری کنید.
- نگاه مثبت خود به زندگی را حفظ کنید، اعتماد به نفس خود را از دست ندهید. برای جلوگیری از تحلیل عضلات به فعالیت های طبیعی خود ادامه دهید.
- طب سوزنی گاهی کمک کننده است .
- جراحی های توصیه شده برای استئوآرتریت شدید شامل آرتروپلاستی (تعویض مفصل ) و آرترودز (بی حرکت کردن مفصل می باشد)
داروها
آسپیرین یا سایر داروهای ضدالتهابی ، یا استامنیوفن جهت درد و ناراحتی
تزریق کورتون به داخل مفاصل دچار درد و سفتی . این اقدام ممکن است به طور موقت باعث درد و ناراحتی گردد.
سایر داروها نیز برحسب نیاز ممکن است تجویز شوند (نظیر شل کننده های عضلانی ، مسکن های قوی تر، داروهای ضدافسردگی و غیره )
فعالیت
استراحت تنها در مرحله حاد بیماری که مفاصل خیلی دردناکند ضروری است . به محض بهبود علایم ، فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرد.
درمان فیزیکی برای توانبخشی عضلات و مفاصل (تنها برای موارد شدید)
ممکن است جلوگیری از حرکت زیاد مفصل لازم باشد (با استفاده از چوب های زیربغل ، عصا، واکر و زانوبند کشی )
رژیم غذایی
رژیم برای کاهش وزن در موارد اضافه وزن
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم درد یا سفتی مفصلی باشید.
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشد.

دیستروفی عضلانی تحلیل تدریجی عضلات بدن ، به ویژه عضلات انتهایی اندام ها، لگن و اطراف مفصل ران ، که منجر به اختلال پیشرونده در راه رفتن و حرکت می گردد. این اختلال در جنس مذکر شایع تر بوده و معمولاً کودکان 12-5 سال را مبتلا می سازد. دیستروفی عضلانی بسته به ژن معیوب انواع مختلفی دارد. این اختلال نواحی مختلفی از بدن نظیر شانه ها، ران ها یا صورت را درگیر می سازد.
علایم شایع
علایم زودرس :
ضعف
راه رفتن شبیه اُردک
افتادن همراه با دشواری در برخاستن
عضلات بزرگتر و قوی تر از معمول به نظر می رسند ولی در عمل ضعیف ترند.
علایم دیررس :
پیشرفت ضعیف عضلانی تا حدی که تا سن 12ـ9 سال کودک مجبور به استفاده از صندلی چرخدار می شود.
عفونت های تنفسی عود کننده
علل
دیستروفی عضلانی یک اختلال ارثی و در واقع یک ناهنجاری ژنتیکی است . این بیماری توسط خانمی که حامل ژن معیوب است اما خود بیمار نیست ، به فرزندان پسر منتقل می شود. هنگامی که یک زن حامل ژن بیماری با یک مرد سالم ازدواج می کند، ممکن است نیمی از فرزندان پسر این بیماری را به ارث ببرند.
عوامل افزایش دهنده خطر
سابقه خانوادگی دیستروفی عضلانی
پیشگیری
در صورت وجود سابقه خانوادگی این بیماری :
قبل از تشکیل خانواده ، انجام مشاوره ژنتیک لازم است .
در خانم های باردار برای تعیین جنس کودک و این که آیا به این اختلال مبتلا هست یا خیر، آمنیوسنتر باید انجام شود.
حاملین بیماری از طریق آزمایش های طبی قابل شناسایی هستند زیرا سطح خونی یک آنزیم حاضر در آنها بالاتر از طبیعی است .
از اضافه وزن باید پیشگیری شود زیرا این عارضه خود بار اضافه ای بر عضلات ضعیف شده تحمیل می کند.
عواقب مورد انتظار
این اختلال در حال حاضر غیرقابل علاج محسوب می گردد. در برخی انواع آن ، بیمار به ندرت به سنین بزرگسالی می رسند، سایر انواع پیشرفت آهسته ای دارند. تحقیقات عملمی درباره علل و درمان های این اختلال ادامه دارد و این نویدبخش کشف درمان هایی بهتر و افزایش طول عمر برای این بیماران است .
عوارض احتمالی
شکستگی ها یا آسیب های مکرر ناشی از افتادن
انحنای ستون فقرات در اثر ضعف عضلات آن
پنومونی (ذات الریه) در اثر ضعف عضلات قفسه سینه و کاهش پاسخ سرفه نسبت به محرک ها
جمع شدگی عضلات
رخم های فشاری
درمان

اصول کلی
- بررسی های تشخیصی ممکن است شامل آزمایش خون برای اندازه گیری مربوط به عضلات ، و نمونه برداری عضله (برداشتن مقدار اندکی از بافت یا مایع برای بررسی آزمایشگاهی به منظور کمک به تشخیص )
- به کودکان باید روش های تنفس عمیق آموزش داده شود.
- کودکان باید در حد توان به فعالیت های مدرسه ای خود ادامه دهند.
- گاهی جراحی برای آزادکردن جمع شدگی عضلات یا ثابت کردن مفاصل ضرورت می یابد.
- حمایت تنفسی هنگام شب مهم است .
- روان درمانی یا مشاوره جهت یادگیری راه های تطبیق دادن خود با این ناتوانی و ایجاد تطابق اجتماعی سودمند است .
- مراقبت بیماران در آسایشگاه ها در صورتی که نیازهای آنها بیش از امکانات موجود در منزل باشد، توصیه می شود.
داروها
هیچ دارویی قادر به معالجه بیماران نیست .
داروهای مسهل برای پیشگیری از یبوست
داروهایی متناسب با هر یک از عوارض
فعالیت
بیمار باید تا حدامکان فعالیت های فیزیکی و ذهنی خود را ادامه دهد. وسایل زیادی برای کمک به غلبه بر معلولیت های ناشی از ضعف عضلانی وجود دارد. در این زمینه بریس ها می توانند کمک کننده باشند.
در صورتی که بیمار قادر به حرکت دادن اختیاری عضلات خود نباشد، ماساژ و حرکات غیرفعال عضلات توسط اعضای خانواده یا پرستار برای پیشگیری از بروز جمع شدگی عضلات ضروری است . از بی تحرکی یا ماندن در بستر به مدت طولانی باید اجتناب شود.
رژیم غذایی
رژیم خاصی نیاز نیست .
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
شناسایی علایم دیستروفی عضلانی در کودک توسط والدین
بروز عفونت ، به ویژه عفونت ریوی ، پس از تشخیص این اختلال علایم این عفونت عبارتند از تب ، سرفه و درد سینه



 

پارگی و بیرون زدگی دیسک بین مهره ای در اثر از هم گسیختگی ناگهانی یا تدریجی رباط ها و بافت های حمایتی اطراف دیسک بین مهره ای (بالشتک هایی که مهره های ستون فقرات را از هم جدا می کنند) ایجاد می شود. دیسک های بین مهره های گردن یا کمر بیشتر از سایر جاهای ستون فقرات دچار این مشکل می شوند.
علایم شایع
در صورت بیرون زدن دیسک بین مهره ای در قسمت تحتانی کمر:
درد شدید در قسمت تحتانی کمر یا قسمت پشت باسن ، ران ، ساق پا، یا پا (سیاتیک ). درد معمولاً در یک طرف رخ می دهد و با حرکت ، سرفه ، عطسه ، بلندکردن اشیاء، یا زور زدن بدتر می شود.
ضعف ، بی حسی ، یا تحلیل رفتن عضلات پا (اندام تحتانی ) در صورت بیرون زدن دیسک بین مهره ای در گردن :
درد در گردن ، شانه ، یا در مسیر بازو به سمت دست . درد با حرکت بدتر می شود.
ضعف ، بی حسی ، یا تحلیل رفتن عضلات دست (اندام فوقانی )
علل
ضعیف شدن و پارگی بافت دیسک ، که باعث وارد آمدن فشار به رشته های عصبی عبوری از درون کانال ستون فقرات می شود. این از هم گسیختگی بافت دیسکی در اثر آسیب ناگهانی یا استرس مزمن مثلاً به علت بلندکردن مدام اشیای سنگین یا چاقی ، به وجود می آید.
عوامل افزایش دهنده خطر
وزنه برداری
عدم آمادگی جسمانی
پیچش ناگهانی و شدید بدن با پرش از ارتفاع زیاد
افراد مسن
پیشگیری
اشیاء را با روش درست بلند کنید.
برای حفظ تون و قدرت عضلانی مناسب ، مرتباً ورزش کنید.
عواقب مورد انتظار
در بسیاری از موارد، خود به خود بهبود می یابد. پیش از تصمیم به شروع درمان های دیگر، حداقل 2 هفته باید در رختخواب استراحت کنید، مگر اینکه عوارضی رخ دهد. در صورت لزوم ، می توان بیرون زدگی دیسک بین مهره ای را با عمل جراحی معالجه کرد.
عوارض احتمالی
از دست دادن اختیار ادرار و مدفوع
فلج
تحلیل رفتن و ضعف عضلات
درمان

اصول کلی
- اقداماتی که برای تأیید تشخیص انجام می شوند ممکن است شامل موارد زیر باشند: عکسبرداری از گردن یا قسمت پایینی ستون مهره ای به کمک اشعه ایکس ، از جمله انجام میلوگرام (تزریق ماده رنگی در مایع اطراف ستون مهره ای که به هنگام عکسبرداری با اشعه ایکس به راحتی دیده می شود)، دیسکوگرافی (تزریق ماده رنگی درون دیسک )، سی تی اسکن ، ام. آر.آی .
- در 72 ساعت اول و گاهی نیز در ادامه ، کیسه یخ روی ناحیه دردناک قرار دهید (در صورت مؤثر بودن ). به جای این کار می توانید از لامپ گرمایی ، دوش یا حمام آب داغ ، کمپرس آب داغ ، یا صفحات گرم کننده برای تخفیف درد استفاده کنید.
- وارد آوردن کشش در منزل یا در بیمارستان (گاهی توصیه می شود). انجام عمل جراحی برای آزاد ساختن رشته های عصب از فشار وارده به آنها، اگر استراحت در رختخواب فایده ای در رفع علایم نداشته باشد.
- بازتوانی برای تقویت عضلات
- روان درمانی یا مشاوره برای فراگیری روش های مقابله با درد مداوم و کلافگی
داروها
برای موارد خفیف می توان از استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کرد.
امکان دارد داروهای زیر تجویز شوند: ـ داروهای ضددرد قوی تر ـ شل کننده های عضلانی ، مثل دیازپام یا متوکاربامول (رباکسین ) ـ داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی برای کاهش التهاب اطراف پارگی دیسک ـ مسهل ها یا نرم کننده های مدفوع برای پیشگیری از یبوست
فعالیت
به هنگام مرحله حاد بیماری حداقل 2 هفته در رختخواب استراحت کنید. فعالیت های طبیعی خود را با رو به بهبود گذاشتن علایم مجدداً آغاز کنید. استراحت طولانی مدت در رختخواب به هیچ عنوان توصیه نمی شود.
رژیم غذایی
رژیم خاصی توصیه نمی شود. مصرف فیبر غذایی را زیاد کنید و روزانه حداقل 8 لیوان آب بنوشید تا از یبوست جلوگیری شود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما علایم پارگی و بیرون زدگی دیسک را دارید.
اگر یکی از موارد زیر به هنگام درمان رخ دهد:
ـ بدتر شدن درد یا ضعف در دست یا پا
ـ از دست رفتن اختیار ادرار و اجابت مزاج
- اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید . داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

 

 

کشیدگی گردن عبارت است از آسیب به گردن در اثر کشیده شدن با قدرت آن به عقب معمولاً در یک تصادف . نواحی درگیر عباتند از عضلات ، تاندون ها، دیسک ها و اعصاب گردن .
علایم شایع
درد یا سفتی در جلو و عقب گردن یا بلافاصله یا تا 24 ساعت پس از آسیب
گیجی
سردرد
تهوع و استفراغ (گاهی )
علل
آسیب معمولاً در اثر ورزش های تماسی یا سوانح رانندگی
عوامل افزایش دهنده خطر
آرتروز ستون فقرات
شرایطی که احتمال تصادف را بیشتر می کنند مثل : رانندگی در هوای بارانی ، برفی یا جاده یخ زده رانندگی «با فاصله کم نسبت به اتومبیل جلویی » یا سایر عادات بد رانندگی رانندگی پس از مصرف الکل یا استفاده از داروهای رونگردان
پیشگیری
در اتومبیل خود از پشتی سر استفاده کنید. پشتی سر تعداد و شدت کشیدگی گردن در اتومبیل را کاهش می دهد. با دقت و احتیاط رانندگی کنید. از مصرف الکل جداً خودداری کنید و از داروهای روانگردان استفاده نکنید.
عواقب مورد انتظار
با درمان معمولاً ظرف یک هفته تا 3 ماه علاج پذیر است .
عوارض احتمالی
کرختی و ضعف موقتی در اندام های فوقانی در صورت آسیب دیدن ریشه های عصبی . ممکن است تا زمان بهبود باقی بماند.
درمان

اصول کلی
آزمون های تشخیصی می توانند شامل رادیوگرافی ستون فقرات و بررسی های عصبی برای رد کردن آسیب به ستون فقرات باشند.
در 24 ساعت اول هر ساعت به مدت 20-10 دقیقه روی ناحیه آسیب دیده کیسه یخ بگذارید.
بعد از 24 ساعت ، از کیسه های یخ یا گرما برای تسکین درد استفاده کنید. گرما می تواند به صورت 2 بار دوش آب داغ در روز باشد که طی آن آب به مدت 20-10 دقیقه روی گردن و شانه های شما می ریزد. بین فواصل دوش از پوشش های مرطوب داغ برای گردن استفاده کنید یا چندین بار در روز به مدت 15-10 دقیقه از لامپ گرمایی استفاده کنید.
سعی کنید وضعیت قرارگیری خود را بهتر کنید. در هنگام نشستن یا ایستادن چانه و شکم خود را بکشید. در یک صندلی سفت بنشینید و به باسن خود فشار دهید تا به پشت صندلی بچسبید.
در صورت شدت علایم ، تا زمانی که درد بهبود یابد، یک کرست پوشش دار نرم بخرید و از آن استفاده کنید.
بدون بالش بخوابید. در عوض ، یک پارچه کوچک را به قطر 5 سانتیمتر بپیچید یا از یک بالش گردنی استفاده کنید. وضعیت های نامناسب خوابیدن ، بهبود را به تأخیر می اندازد.
اگر شما دچار فشار به ریشه عصب به همراه کرختی و ضعف دست یا اندام فوقانی باشید، ممکن است یک وسیله کشش گردن توصیه گردد. می توان آن را روی درگاه آویزان کرد.
درمان های دیاترمی یا اولتراسونیک
جراحی برای برداشتن یک دیسک آسیب دیده ستون فقرات (به ندرت )
داروها
ممکن است مسکن ها یا شل کننده های عضلانی تجویز گردند.
برای درد خفیف می توانید از داروهای بدون نیاز به نسخه مثل آسپرین یا استامینوفن استفاده کنید.
فعالیت
به شدت علایم بستگی دارد. در طول مرحله حاد یا شدید در حدامکان استراحت کنید. با بهبود علایم ، به تدریج فعالیت طبیعی خود را از سر بگیرید.
از بلند کردن اشیاء سنگین خودداری کنید.
رژیم غذایی
رژیم غذایی خاصی ندارد. از مصرف الکل جداً بپرهیزید.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر خود یا عضوی از خانواده تان دچار آسیب دردناک گردن شوید.
اگر درد، کرختی ، گزگز یا ضعف در اندام فوقانی یا صورت ایجاد گردد.
اگر شما دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند.



آرتریت عفونی (چرکی) عبارت است التهاب در یک مفصل ناشی از عفونت . هر مفصلی می تواند درگیر شود، اما این بیماری در مفاصل بزرگتر مثل مفصل ران ، یا آن دسته از مفاصلی که در معرض ضربه قرار دارند مثل زانو یا مفاصل موجود در دست ، شایع تر است .
علایم شایع
تب و لرز (گاهی تب بالا است )
قرمزی ، تورم ، درد (اغلب ضرباندار) مفصل و درد به هنگام لمس مفصل . درد گاهی به سایر مفاصل انتشار می یابد و با حرکت بدتر می شود.
درد در باسن ، ران یا کشاله ران (گاهی )
علل
واردشدن میکرب به مفصل ، معمولاً باکتری ها (استرپتوکک ، استافیلوکک ، گنوکک [عامل سوزاک ] ، هموفیلوس ، یا باسیل سل ) یا قارچ ها. میکروب ها از منشاءهای مختلف وارد مفصل می شوند: عفونت در مکانی دیگر در بدن ، مثلاً در مورد سوزاک و بیماری سل عفونت در جوار مفصل ، مثل جوش های چرکی روی پوست سلولیت ، یا عفونت استخوانی . صدمه به مفصل ، مثل زخم با اجسام سوراخ کننده ، یا سائیدگی پوست روی مفصل
عوامل افزایش دهنده خطر
سن بالاتر از 60 سال
بروز یک بیماری که مقاومت بدن را کم کرده است .
عفونت های منتقله از راه جنسی
دیابت شیرین (مرض قند)
آرتریت روماتویید
استفاده از داروهای سرکوب کننده ایمنی
عمل جراحی روی مفصل
تزریق داخل مفصل
مصرف الکل
مصرف داروهای روان گردان ، به خصوص انواع تزریقی آنها
بهداشت پایین
وجود مفصل مصنوعی
استفاده از آسپیرین و سایر داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی برای سایر بیماری ها ممکن است علایم التهاب مفصل را سرکوب کند و تشخیص را به تعویق بیاندازد.
پیشگیری
به هنگام فعالیت هایی که حین آنها احتمال آسیب به مفصل های در معرض ضربه مثل زانو وجود دارد، دقت لازم را در محافظت از مفصل به عمل آورید.
چنانچه عفونتی در جای دیگر بدن وجود دارد، سریعاً در صدد درمان آن برآیید.
عواقب مورد انتظار
معمولاً با تشخیص و درمان زودهنگام بهبود می یابد.
البته بهبود کامل هفته ها یا ماه ها به طول می انجامد. تأخیر در درمان ممکن است موجب تخریب مفصل و از بین رفتن حرکات آن شود، که حتی نهایتاً ممکن است به تعویض مفصل هم بیانجامد.
عوارض احتمالی
تشخیص اشتباهی به عنوان نقرس یا یک بیماری غیرعفونی دیگر، که باعث به تأخیر افتادن استفاده از آنتی بیوتیک می شود.
عفونت خون
آسیب و یا معلولیت دایمی مفصل
درمان

اصول کلی
آزمایشات تشخیصی ممکن است شامل موارد زیر باشد: شمارش سلول های خون ، کشت خون ، و کشت مایع مفصل عفونی شده ، و عکس برداری از مفصل
درمان شامل مصرف آنتی بیوتیک است . سیر بهبودی با کشت های متوالی از مفصل پیگیری می شود.
بستری شدن (استراحت کامل ) و استفاده از آنتی بیوتیک داخل وریدی
جراحی برای تخلیه مایع مفصلی عفونی شده یا خارج نمودن جسم خارجی وارد شده به مفصل در اثر ضربه
فیزیوتراپی پس از بهبود، برای به دست آوردن مجدداً توانایی های کامل مفصل
داروها
آنتی بیوتیک ها (اغلب داخل وریدی ). تا زمانی که گفته نشده است ، آنتی بیوتیک را قطع نکنید. امکان دارد عفونت پس از بهبود علایم مجدداً عود کند.
داروهای ضددرد مخدری به طور کوتاه مدت برای دفع درد
فعالیت
امکان دارد استفاده از آتل یا گچ برای استراحت کامل مفصل ضروری باشد. توجه کنید که حرکت مفصل باعث به تعویق افتادن بهبود می شود.
امکان دارد پس از درمان ، از تمرینات مخصوص جهت بازگرداندن حرکت مفصل استفاده شود.
پس از بهبودی ، برای بازگرداندن کامل کار مفصل نیاز به فیزیوتراپی وجود دارد.
همگام با بهبود علایم ، فعالیت های عادی را به تدریج از سر گیرید.
رژیم غذایی
هیچ رژیم خاصی توصیه نمی شود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما دچار علایم عفونت مفصلی هستید.
اگر یکی از موارد زیر هنگام بیماری رخ دهد:
ـ تب مساوی یا بالاتر از 9/38 درجه سانتیگراد
ـ خستگی ، سردرد، درد عضلانی ، و عرق ریزش
اگر دچار علایم جدید و غیر قابل کنترل شده اید. توجه داشته باشید که داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

 

استئومیلیت عفونت استخوان و مغزاستخوان . هر یک از استخوان های بدن ممکن است درگیر شود. در کودکان استخوان هایی که معمولاً درگیر می شوند عبارتند از استخوان ران ، درشت نی ، استخوان بازو یا ساعد. در بزرگسالان استخوان های لگن و ستون فقرات معمولاً درگیر می شوند. این بیماری در هر دو جنس و همه سنین دیده می شود، ولی در کودکان در دوره رشد سریع (14-5 سال )، به خصوص در جنس مذکر شایع تر است .
علایم شایع
تب . گاهی تنها علامت بیماری است .
درد، تورم ، قرمزی ، گرمی و احساس درد با لمس برروی استخوان مبتلا، به خصوص هنگام حرکت دادن مفصل مجاور آن . مفاصل مجاور ناحیه مبتلا، نیز ممکن است دچار قرمزی ، گرمی و تورم باشند.
در کودکانی که هنوز قادر به تکلم نیستند، وجود درد ممکن است خود را به صورت امتناع از حرکت دادن اندام فوقانی یا تحتانی ، خودداری از راه رفتن ، لنگیدن هنگام راه رفتن یا جیغ زدن هنگام لمس یا حرکت دادن عضو مبتلا، نشان دهد.
خروج چرک از طریق آبسه پوستی ، بدون تب یا درد شدید (تنها در موارد استئومیلیت مزمن )
احساس ناخوشی عمومی
علل
علت این بیماری اغلب عفونت استافیلوکوکی است ولی سایر باکتری ها نیز می توانند عامل آن باشند. باکتری ممکن است از منابع زیر و از طریق جریان خون به استخوان گسترش یابد:
شکستگی پا یا سایر صدمات
کورک ، کفگیرک یا هرگونه ضایعه پوستی
عفونت گوش میانی پنومونی [ ذات الریه ]
عوامل افزایش دهنده خطر
بیماری های تضعیف کننده مقاومت بدن
رشد سریع در طی کودکی
دیابت شیرین
کاشتن وسایل ارتوپدی (مثلاً زانوی مصنوعی )
مصرف وریدی داروها
پیشگیری
اقدام فوری برای درمان هرگونه عفونت باکتریایی جهت پیشگیری از گسترش آن به استخوان ها یا سایر نواحی بدن
عواقب مورد انتظار
این بیماری معمولاً با درمان فوری و شدید قابل علاج است .
عوارض احتمالی
آبسه سرباز کرده به بیرون از طریق پوست که تا هنگام التیام استخوان درگیر بهبود نمی یابد.
سفتی دایمی در مفصل مجاور (به ندرت )
شکستگی استخوانی
شل شدن وسیله ارتوپدی کاشته شده در بدن
در صورت انسداد جریان خون عضو یا قانقاریا ممکن است قطع عضو مبتلا لازم باشد.
درمان

اصول کلی
- بررسی های تشخیصی ممکن است شامل آزمایش های خون ، کشت خون برای شناسایی باکتری عامل بیماری ، اسکن رادیونوکلئید استخوان ، سی تی اسکن یا ام آرآی استخوان باشد. رادیوگرافی استخوان اغلب تغییرات استخوانی را تا 3-2 هفته پس از شروع عفونت نشان نمی دهد.
- درمان مشتمل است بر تجویز داروها، استراحت و سایر اقدامات حمایتی
- عضو مبتلا را در سطح بدن نگه داشته یا با قراردادن بالش زیر آن مختصری بالا نگه داشته و آن را بی حرکت کنید. از آویزان نگه داشتن عضو مبتلا خودداری کنید.
- سایر نواحی غیرمبتلای بدن را فعال نگه دارید تا از بروز زخم های فشاری در طی دوره طولانی استراحت در بستر به طور اجباری ، پیشگیری شود.
- بستری در بیمارستان برای جراحی جهت برداشت قسمت درگیر استخوان و / یا برای تجویز مقدار بالای آنتی بیوتیک ها (گاهی به صورت وریدی ) ممکن است ضرورت یابد.
- ممکن است لازم باشد وسایل ارتوپدی قبلاً کاشته شده (نظیر زانوی مصنوعی ) خارج گردد (گاهی همزمان با این عمل ، تعویض وسیله قبلی با وسیله جدید قابل انجام است ).
داروها
مقدار بالای آنتی بیوتیک ها. با وجود آنتی بیوتیک های قوی جدید، تجویز وریدی آنتی بیوتیک ها که سابقاً یک ضرورت بود ممکن است دیگر لازم نباشد. تجویز آنتی بیوتیک چه به صورت خوراکی و چه وریدی ممکن است 10-8 هفته لازم باشد.
مسکن ها
مسهل ها، در صورت بروز یبوست در طی دوره طولانی استراحت در بستر
فعالیت
تا 3-2 هفته پس از برطرف شدن علایم در بستر استراحت کنید. پس از آن فعالیت های طبیعی خود را به تدریج از سر بگیرید.
رژیم غذایی
رژیم خاصی نیاز نیست . از یک رژیم متعادل استفاده کنید. در صورت نیاز از مکمل های مواد معدنی و ویتامین ها استفاده کنید.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم استئومیلیت باشید.
- بروز موارد زیر در طی درمان :
- تشکیل آبسه برروی استخوان مبتلا یا افزایش خروج چرک از آبسه موجود
- تب
- درد غیرقابل کنترل
- اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.

آرتیت روماتویید عبارت است از یک بیماری طولانی مدت که طی آن مفصل به همراه عضلات ، غشاهای پوشاننده و غضروف متأثر می شوند. گاهی چشم و رگ های خونی نیز درگیر می شوند. این بیماری سه برابر در زنان شایع تر است و معمولاً بین سنین 60-20 سالگی رخ می دهد. حداکثر بروز آن در سنین 40-35 سالگی است .
علایم شایع
شروع آهسته یا ناگهانی :
قرمزی ، درد، گرمی و درد به همگام لمس در یک یا تمام مفاصل فعال در دست ، مچ دست ، آرنج ، شانه ، پا، و مچ پا
خشکی صبحگاهی
تب پایین
وجود برآمدگی هایی زیر پوست (گاهی )
علل
ناشناخته است ، ولی این بیماری احتمالاً منشاِء خودایمنی دارد.
عوامل افزایش دهندة خطر
سابقة خانوادگی آرتریت روماتوئید یا سایر بیماریهای خودایمن
عوامل ژنتیک ، مثل نقص در دستگاه خودایمنی
زنان در سنین 50-20 سالگی
استرس عاطفی می تواند باعث شعله ور شدن بیماری شود
پیشگیری
هیچ روش خاصی برای پیشگیری وجود ندارد
عواقب مورد انتظار
بیماری ممکن است خفیف یا شدید باشد و این بیماری در حال حاضر قابل علاج نیست ، اما با تشخیص زودهنگام ، می توان درد بیمار را تخفیف داد، از بروز ناتوانی و معلولیت جلوگیری به عمل آورد، و عمر طبیعی توأم با فعالیت را برای بیمار به ارمغان آورد.
با درمان محافظه کارانه ، علایم در 75% بیماران در عرض یک سال بهبود می یابند. اما حدود 10%-5% بیماران ، علی رغم درمان ، نهایتاً معلولیت پیدا خواهند نمود.
عوارض احتمالی
اختلال بینایی
تغییر شکل مفصل به طور دایمی و از کارافتادگی بیمار
داروهای مورد استفاده در درمان می توانند عوارضی به همراه داشته باشند، مثل مشکلات در معده ، و مشکلات ناشی از استفادة طولانی مدت از استریید.
کم خونی متوسط
درمان

اصول کلی
انجام آزمایش خون برای بررسی وجود «عامل روماتویید»
استفاده از آتل به هنگام خواب می تواند در حمایت و حفاظت از مفصل دچار بیماری کمک کننده باشد.
استفاده از دستکش در شب برای حفظ گرما
تخفیف درد با گرما مثلاً استفاده از حوله آب داغ ، لامپ تولید کنندة ، یا استخر آب گرم
اگر تشک سفت ندارید، یک تختة ضخیم چندلا زیر تشک خود قرار دهید.
به فکر نقل مکان به آب و هوای خشک باشید. هوای مرطوب علایم را بدتر می کند.
داروها
داروهای ضد التهاب غیراستروییدی ، از جمله آسپیرین و سایر سالیسیلات ها؛ ترکیبات طلا؛ داروهای سرکوب کنندة ایمنی
داروهای کورتیزونی معمولاً درد را به طور سریع و مؤثر برای مدت کوتاهی برطرف می کنند، اما در استفاده طولانی مدت ، کمتر اثر بخش هستند. این داروها نمی توانند از تخریب پیش روندة مفصل جلوگیری کنند، و گاهی اثرات جانبی زیانباری به بار می آورند. توجه داشته باشید که تزریق کورتیزون به داخل مفصل نیز درد را فقط به طور موقتی بهبود می بخشد.
فعالیت
تا زمانی که تب و سایر علایم شعله ور شدن بیماری ناپدید نگشته اند، در رختخواب به استراحت بپردازید، مگر برای رفتن به توالت
پس از آن فعالیت خود را از سر بگیرید ، اما در طی روز اوقاتی را برای استراحت اختصاص دهید. هر شب حداقل 12-10 ساعت بخوابید. خود را زیاده از حد خسته نکنید.
به هنگام ایستادن ، راه رفتن ، و نشستن ، بدن خود را راست نگاه دارید.
حتی المقدور به طور فعال ورزش کنید تا قدرت عضلانی و حرکت مفصل تا حد امکان حفظ شود. شدت فعالیت را به تدریج به حد توصیه شده برسانید. ورزش در استخر آب گرم برای خشکی مفاصل خوب است .
مفصل معلول شده را باید به طور غیر فعال (بدون استفاده از عضلات حرکت دهندة آن مفصل ) حرکت داد تا بدین وسیله از انقباض دایمی و جمع شدگی عضلات جلوگیری شود.
رژیم غذایی
یکی رژیم غذایی عادی و متعادل داشته باشید. از روی آوردن به رژیم های مد روز برای آرتریت ، که اتفاقاً زیاد هم هستند، خودداری کنید. اگر چاق هستید وزن خود را کم کنید. چاقی باعث وارد آمدن فشار به مفصل می شود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم آرتریت روماتویید را دارید.
اگر یکی از موارد زیر هنگام درمان رخ دهد: ـ تب عارض شود، یا علایم در مفاصلی که قبلاً درگیر نبوده اند پدیدار شوند. ـ اگر دچار علایم جدید و غیر قابل کنترل شده اید. توجه داشته باشید که داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است اثرات جانبی به همراه داشته باشند.


 

صفحه نخست

 

 

[ ۱۳۸۳/۱/٢۳ ] [ ۱٢:٤٧ ‎ق.ظ ] [ ترکمن مدیکال ]

[ نظرات () ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه