مسائل پزشکی کودکان
دندان درآوردن - سرخجه - آبله مرغان - دیفتری - وولووواژینیت - مخملک - بی اختیاری اجابت مزاج - بثورات ناشی از بستن پوشک - بیماری کرم نواری - اوریون - آرتریت روماتویید کودکان - انحراف چشم
پدیده دندان درآوردن عبارت است از ظهور متوالی دندان های شیری و دایمی . دندان های جدید به طور مداوم از 6 ماهگی تا 3 سالگی در می آیند. کودک بین 12-6 سالگی دندان های شیری خود را از دست می دهد و دندان های دایمی جای آنها را می گیرد. به طور متوسط اولین مجموعه دندان ها در مدت کوتاهی بعد از دومین سالروز تولد، کامل می گردد.
علایم شایع
تولید بیش از حد بزاق ، دندان قروچه و جویدن هر چیزی که بچه بتواند بگیرد.
درد (این علامت را نمی توان ثابت کرد ولی احتمالاً ایجاد می گردد).
لثه ها ممکن است قرمز و متورم شوند.
تحریک پذیری
کج خلقی ؛ لجبازی
اشکال در به خواب رفتن
گریه بیش از حدمعمول
دندان در آوردن هرگز نباید علت تب ، استفراغ ، اسهال ، بی اشتهایی طولانی ، درد گوش ، تشنج ، سرفه یا بثور محل پوشک در نظر گرفته شود. اینها علایم یک بیماری هستند.
علل
تکامل فیزیولوژیک طبیعی .
عوامل افزایش دهنده خطر
مشکلات مربوط به دندان در آوردن با هیچ یک از عوامل خطرزای شناخته شده ارتباط ندارند.
پیشگیری
مشکلات مربوط به دندان در آوردن را نمی توان پیشگیری کرد ولی می توان علایم آن را تسکین داد. زمان دندان در آوردن بسیار متغیر است . البته توالی دندان در آوردن طبیعی در کودکان به شرح زیر است :
اولین دندان ها (دندان های پیش تحتانی ) در حدود 6 ماهگی ، در دخترها زودتر از پسرها
اولین دندان دایمی در حدود 6 سالگی
دندان های آسیای کوچک بین 12-10 سالگی دندان های آسیای بزرگ در حدود 12 سالگی
عواقب مورد انتظار
ناراحتی حاصل از دندان درآوردن را می توان به طور نسبی تسکین داد.
عوارض احتمالی
دندان درآوردن ممکن است به اشتباه به عنوان یک بیماری تب زا تشخیص داده شود.
درمان
اصول کلی
لثه کودک را با انگشتان خود مالش دهید؛ این امر بسیار آرامبخش است .
یک پارچه شستشوی زبر را منجمد کنید و اجازه دهید که کودک آن را بجود.
به کودک یک بیسکویت مخصوص دوران دندان درآوردن و یا حلقه پلاستیکی مخصوص دندان درآوردن بدهید (می توانید آن را سرد کنید).
یا یک سواب کتان و آب ، دندان های تازه و لثه را تمیز کنید یا این که با پیچیدن یک پارچه شستشوی نرم دور انگشت خود، دندان های کودک و لثه او را تمیز کنید. قبل از مسواک زدن منظم ، صبر کنید تا کودک 3-2 ساله شود. در این سن ، کودکان می خواهند با مسواک زدن از والدین خود تقلید کنند.
در 3-2 سالگی مراجعه منظم به دندانپزشک را آغاز کنید.
در 5 سالگی به کودک توضیح دهید که افتادن دندان کودک طبیعی است . این امر مانع می شود که کودک در هنگام شروع افتادن دندان هایش نگران گردد.
داروها
معمولاً برای ناراحتی حاصل از دندان درآوردن ، دارو لازم نیست . ممکن است استامینوفن یا یک کرم یا پماد مالیدنی برروی لثه برای تسکین ناراحتی ، توصیه شود.
فعالیت
محدودیتی وجود ندارد.
رژیم غذایی
رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر درجه حرارت کودک بیش از حدطبیعی شود.
اگر علایم عفونت مثل درد، چرک ، تورم بیش از حد یا قرمزی زیاد لثه در حین دندان درآوردن ایجاد گردد.
سرخجه یک بیماری ویروسی خفیف مسری است . سرخجه می تواند باعث ایجاد ناهنجاری های مادرزادی وخیم در جنین های خانم های بارداری گردد که در 4-3 ماه اول بارداری مبتلا به آن شده اند. این بیماری در همه سنین دیده می شود ولی در کودکان شایعتر است . واکسیناسیون علیه این بیماری باعث شده است تا تعداد موارد آن به طور قابل توجهی کاهش یابد.
علایم شایع
تب
درد و خشکی عضلانی ، به خصوص در گردن
خستگ
سردرد
بثورات قرمز بر روی سر و صورت و بدن پس از 2 یا 3 روز از شروع بیماری . این بثورات 1 یا 2 روز به طول می انجامد.
بزرگی غدد لنفاوی به خصوص در پشت گوش و در پشت و دو طرف گردن
درد مفاصل (بزرگسالان )
علل
این ویروس از طریق تماس فرد به فرد منتقل می گردد. دوره مسری بودن بیماری از یک هفته قبل از بروز بثورات تا یک هفته پس از محو شدن آنهاست .
عوامل افزایش دهنده خطر
آب و هوای بهاری که در آن همه گیری های بیماری های ویروسی شایع است .
واکسیناسیون ناقص
زندگی در شرایط پرجمعیت
مدارس یا مهدکودک ها
ضعف دستگاه ایمنی ناشی از بیماری ها یا دارو
پیشگیری
- کودکان باید علیه سرخجه واکسینه شوند. این واکسیناسیون حدوداً در 15-12 ماهگی انجام شده و دوز یادآور آن در سنین 6-5 سالگی یا 15-11 سالگی تزریق می شود.
- خانم های غیرباردار در سنین تولید مثل باید علیه این بیماری واکسینه شوند مگر این که قبلاً به آن مبتلا شده یا واکسن آن را دریافت کرده باشند. تا 3 ماه پس از انجام این واکسیناسیون باید از بارداری جلوگیری شود (اگر شما نمی دانید که قبلاً به سرخجه مبتلا شده اید یا خیر پزشک شما یا مرکز بهداشت محلی با درخواست یک آزمایش خون این مطلب را مشخص می کند).
- در افرادی که در تماس با بیمار مبتلا به سرخجه بوده اند (به خصوص در خانم های باردار) اگر قبلاً مبتلا به آن نشده یا واکسن آن را دریافت نکرده باشند، گاماگلوبولین (پادتن ) باید تزریق شود. اگر گاماگلوبولین بدون تأخیر پس از تماس با بیمار مبتلا تزریق شود، ممکن است از بروز بیماری در فرد، پیشگیری کرده یا شدت آن را کاهش دهد.
- چنانچه فرد در اثر شرایطی مانند وجود سرطان ، مصرف فعلی کورتون یا داروهای ضد سرطان ، اشعه درمانی یا یک بیماری تبدار، دچار ضعف دستگاه ایمنی باشد نباید واکسیناسیون انجام شود.
عواقب موردانتظار
بیماری در کودکان در عرض یک هفته (مدت طولانی تر در بزرگسالان ) به طور خودبه خود بهبود می یابد. علایم بیماری معمولاً خفیف است .
عوارض احتمالی
سقط جنین یا ناهنجاری در جنین
انسفالیت
ترومبوسیتوپنی
آگرانولوسیتوز
درمان
اصول کلی
در مورد سرخجه به طور عادی نیازی به انجام آزمایش های تشخیصی نیست . با این حال وجود ویروس را می توان با کشت گلو، کشت خون ، کشت ادرار یا کشت مایع مغزی ـ نخاعی اثبات کرد.
معمولاً درمان خاصی برای این بیماری نیاز نیست . استراحت بیشتر از روزهای عادی (در صورت نیاز) و افزایش مصرف مایعات توصیه می شود.
خانم های بارداری که در مواجهه با بیماری بوده اند (شامل تماس با فرد مبتلا تا یک هفته قبل ، در حین ، یا یک هفته پس از بروز بیماری ) باید بلافاصله با پزشک مسؤول مراقبت های پیش زایمانی در این باره مشورت نمایند.
داروها
برای ناراحتی خفیف ممکن است مصرف داروهای بدون نسخه نظیر استامینوفن کافی باشد. در افراد زیر 18 سال نباید از آسپیرین استفاده شود. در تحقیقات ارتباطی بین مصرف آسپیرین در کودکان در طی بیماری های ویروسی و بروز نشانگان رای (نوعی انسفالیت ) شناخته شده است .
فعالیت
با برطرف شدن تب میزان استراحت خود را افزایش دهید. سپس تا روز بعد از برطرف شدن بثورات پوستی فعالیت های خود را محدود کنید. تا یک هفته پس از ناپدید شدن بثورات از تماس با دیگران خودداری کنید.
رژیم غذایی
رژیم خاصی نیاز نیست .
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم سرخجه باشید.
بروز موارد زیر در طی درمان :
ـ تب بالا
ـ قرمزی چشم
ـ سرفه یا کوتاهی نفس
ـ سردرد شدید، خواب آلودگی ، بیحالی یا تشنج
- بروز خونریزی غیرمعمول 4-1 هفته پس از بیماری (به صورت خونریزی لثه ، بینی ، رحم یا لکه های خونی پراکنده در سراسر پوست )
آبله مرغان عبارت است از یک بیماری خفیف و بسیار مسری که توسط ویروس هرپس زوستر ایجاد می شود. این بیماری می تواند در سنی رخ دهد اما در کودکان شایع تر است .
علایم شایع
علایم زیر معمولاً در کودکان خفیف ، اما در بزرگسالان شدید هستند:
تب
درد شکمی یا احساس ناخوشی عمومی که 2-1 روز طول می کشد.
بثورات پوستی که تقریباً در هر جای بدن می تواند پدید آید، از جمله روی پوست سر، آلت تناسلی ، و داخل دهان ، بینی ، گلو، یا مهبل . تاول ها ممکن است در نواحی بسیار وسیعی از پوست گسترده شده باشند، اما در دست و پا کمتر ظاهر می شوند. تاول ها در عرض 24 ساعت می ترکند و در محل آنها دلمه تشکیل می شود. هر 4-3 روز مجموعه هایی از تاول های جدید به وجود می آیند.
در بزرگسالان یک سری علایم شبیه آنفلوآنزا وجود دارد.
علل
عفونت با ویروس هرپس زوستر. این ویروس از راه قطره های ریز در هوا یا تماس با ضایعات پوستی ، از فرد بیمار انتقال می یابد. دوره نهفته پیش از آغاز علایم بیماری 21-7 روز است .
اگر مادر یک نوزاد قبلاً یا در حین حاملگی آبله مرغان گرفته باشد، کودک وی تا چندین ماه در برابر آبله مرغان ایمنی دارد. اما این ایمنی در عرض 12-4 ماه پس از تولد کاهش می یابد.
عوامل افزایش دهنده خطر
استفاده از داروهای سرکوب کننده دستگاه ایمنی بدن
پیشگیری
در حال حاضر نمی توان از آن پیشگیری به عمل آورد. سرم حاوی پادتن علیه این ویروس برای افرادی که خطر ایجاد بیماری خطرناک در آنها زیاد است (مثل کسانی که داروهای ضدسرطان یا سرکوب کننده ایمنی دریافت می کنند) استفاده می شود. اخیراً یک واکسن جدید برای این بیماری مورد تأیید قرار گرفته است .
عواقب مورد انتظار
بهبود خود به خودی . کودکان معمولاً در عرض 10-7 روز بهبود می یابند، در بزرگسالان این مدت بیشتر است و احتمال بروز عوارض در آنها بیشتر است .
پس از بهبود، فرد برای تمام عمر در مقابل آبله مرغان ایمنی دارد.
گاهی پس از طی شدن سیر بیماری آبله مرغان ، ویروس در بدن به حالت خفته باقی می ماند (احتمالاً در ریشه اعصاب نزدیک نخاع ). این ویروس خفته ممکن است سال ها بعد دوباره بیدار شود و بیماری زونا را ایجاد کند.
عوارض احتمالی
عفونت باکتریایی ثانویه برروی تاول های آبله مرغان
عفونت ویروسی چشم
ندرتاً آنسفالیت (التهاب یا عفونت مغز)
احتمال بروز زونا سال ها بعد در دوران بزرگسالی
ندرتاً باقی ماندن جای تاول ، در صورتی که تاول عفونی شود
میوکاردیت (التهاب عضله قلب )
آرتریت (التهاب مفصل ) به طور گذرا
ذات الریه
نشانگان رای
درمان
اصول کلی
تشخیص معمولاً با ظهور تاول های پوستی داده می شود و بنابراین انجام آزمایش ضرورتی ندارد.
درمان با هدف تخفیف علایم انجام می گیرد.
برای کاهش خارش از پارچه ، حوله ، یا کمپرس آب سرد استفاده کنید.
بیمار را تا حدامکان آرام و خنک نگهدارید. گرما و تعریق باعث بروز خارش می شوند.
ناخن ها را کوتاه دارید تا بیمار نتواند خود را بخاراند. خاراندن تاول ها می تواند باعث عفونت ثانویه شود.
داروها
- داروهای زیر ممکن است خارش را کم کنند: بی حس کننده های موضعی و آنتی هیستامین های موضعی . این داروها موجب تخفیف خارش به سرعت و در کوتاه مدت می شوند. محصولاتی که حاوی لیدوکایین و پراموکسین هستند کمترین احتمال بروز واکنش های آلرژی را دارند. لوسیون های حاوی فنول ، منتول و کافور (مثل لوسیون کالامین ) نیز شاید توصیه شود. دستور دارویی را در مورد محصولات فوق رعایت کنید.
- اگر تب وجود دارد، از استامینوفن استفاه کنید. به هیچ عنوان از آسپیرین استفاده نکنید زیرا این دارو ممکن است در بروز نشانگان رای (یک نوع آنسفالیت ) در کودکانی که دچار عفونت ویروسی هستند نقش داشته باشد.
- امکان دارد آسیکلوویر تجویز شود.
فعالیت
استراحت در رختخواب ضروری نیست . بیمار می تواند فعالیت آرام در یک محیط خنک داشته باشد. اگر هوا خوب باشد، کودک می تواند بیرون از خانه و در سایه بازی کند.
تا زمانی که تمام تاول ها دلمه نبسته باشند و تاول جدیدی تشکیل نشود، کودک باید از سایرین جدا باشد و مدرسه نیز نباید برود.
رژیم غذایی
رژیم خاصی توصیه نمی شود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا کودکتان علایم آبله مرغان را دارید.
اگر بی حالی ، سردرد، یا حساسیت به نور روشن رخ دهد.
اگر تب بالای 3/38 درجه سانتیگراد وجود داشته باشد.
اگر ضایعات آبله مرغان ، سرفه نیز به علایم اضافه شود.
دیفتری عبارت است از یک عفونت تنفسی حاد و بسیار مسری . این بیماری ، گلو، پوست ، قلب و دستگاه عصبی مرکزی را متأثر می کند. دوره کمون بیماری 5-2 روز است (مدت زمانی که از زمان ورود میکرب به بدن تا بروز علایم طول می کشد).
علایم شایع
مراحل اولیه :
گلودرد
تب خفیف
تورم گره های لنفاوی گردن
مراحل انتهایی :
انسداد راه هوایی و مشکل در تنفس
شوک (پایین افتادن فشارخون ؛ تند شدن ضربان قلب ؛ رنگ پریدگی ؛ پوست سرد؛ تعریق ؛ قیافه مضطرب )
علل
یک باکتری به نام کورینه باکتریوم دیفتری گلو و گاهی پوست را آلوده و عفونی می کند. این باکتری سمی تولید می کند که به قلب ، دستگاه عصبی مرکزی و سایر اعضای بدن نیز پخش می شود.
عوامل افزایش دهنده خطر
بزرگسالان بالای 60 سال ، کودکان زیر 5 سال
تغذیه نامناسب
شیوع این بیماری در جامعه
محیط زندگی شلوغ یا غیربهداشتی
به روز نبودن واکسیناسیون
وابستگی به الکل
پیشگیری
واکسیناسیون دیفتری
بهبود تغذیه و شرایط زندگی
در صورت برخورد با هر مورد دیفتری ، مسأله را به نزدیک ترین مرکز بهداشتی اطلاع دهید. هر کسی که با بیمار تماس داشته است باید معاینه و درمان شود.
عواقب مورد انتظار
در صورت اتخاذ فوری درمان ، معمولاً در عرض یک هفته خوب می شود. البته بهبود کامل به آهستگی و عرض چند هفته صورت می گیرد. تأخیر در درمان ممکن است موجب مرگ یا بیماری قلبی درازمدت شود.
عوارض احتمالی
التهاب و نارسایی قلبی
خفگی
التهاب رشته های عصبی
اشتباه گرفتن این بیماری با یک عفونت کم خطر، که در نتیجه درمان به تأخیر می افتد و عواقب خطرناکی به دنبال خواهد داشت .
درمان
اصول کلی
بررسی های تشخیصی ممکن است شامل کشت گلو و آزمایش خون برای شمارش سلول های خون باشند.
بستری کردن و جداسازی بیمار تا زمان بهبودی کامل . از تماس بین افراد مستعد بیماری (کسانی که واکسن نزده اند، خردسالان ، و افراد مسن ) و بیمار جداً باید جلوگیری شود.
شاید لازم باشد بیمار تحت تهویه مکانیکی قرار گیرد.
تمام ترشحات (بینی و دهان ) و مواد دفعی (ادرار و مدفوع ) را به طرز قابل قبولی دفع کنید. از مرکز بهداشت محل خود راهنمایی بخواهید.
داروها
آنتی توکسین (ضدسم ) دیفتری برای خنثی کردن سم دیفتری
آنتی بیوتیک برای مبارزه با باکتری های باقیمانده
فعالیت
استراحت در رختخواب (تا 3 هفته یا زمان بهبودی کامل ) باید انجام شود، خصوصاً اگر قلب درگیر شده باشد.
رژیم غذایی
مایعات و غذاهای نرم برحسب تحمل .
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم دیفتری را دارید یا این علایم را در یک نفر دیگر دیده اید.
- اگر در صورتی که هر یک از اعضای خانواده تان در معرض دیفتری قرار گرفته باشند.
- اگر چنانچه واکسیناسیون شما به روز نباشد.
اگر یکی از موارد زیر به هنگام درمان رخ دهد:
ـ تب 9/38 درجه سانتیگراد یا بالاتر
ـ مشکل تنفسی و تنگی نفس بدتر شود.
ـ گیجی و منگی
وولووواژینیت قبل از بلوغ عبارت است از عفونت یا التهاب مهبل قبل از رسیدن به سن بلوغ . نوزادان و کودکان دختر را مبتلا می کند.
علایم شایع
قرمزی ، درد و خارش اطراف ناحیه تناسلی
ترشح از مهبل که ممکن است با یا بدون بو باشد.
درد در هنگام ادرار کردن
خونریزی از ناحیه مبتلا (گاهی )
علل
عفونت های حاصل از باکتری ها، انگل ها (از جمله کرم ها)، قارچ های مخمری شکل یا ویروس ها
آلرژی به لباس های صناعی ، صابون یا سایر اشیاء در تماس با ناحیه تناسلی
خراشیدگی ، ساییدگی یا آسیب ناحیه تناسلی در اثر گذاشتن اجسام خارجی در مهبل به وسیله کودک یا یک همبازی
آسیب ناحیه تناسلی در اثر سوءاستفاده جنسی
تحریک ناشی از مواردی چون خوش بوکننده حمام یا مواد افزودنی حمام
عوامل افزایش دهنده خطر
دیابت شیرین
کم حمام کردن یا شرایط زندگی غیر بهداشتی
فارنژیت یا سایر عفونت های همزمان
پیشگیری
به کودک یاد بدهید پس از اجابت مزاج از مهبل تا مقعد خود را پاک کند.
نگذارید کودک با لباس مرطوب به ویژه حوله حمام مرطوب بنشیند.
اجازه ندهید کودک از کاغذ توالت رنگی یا معطر، صابون بودار یا خوش بوکننده حمام استفاده کند.
زیر شلوارهای نخی یا زیرشلوارهای نایلونی با فاق نخی در اختیار کودک قرار دهید.
به کودک یاد بدهید در مقابل هرگونه تلاش برای تماس جنسی از سوی فرد بزرگتر مقاومت کند و آن را به شما خبر دهد.
عواقب مورد انتظار
با درمان معمولاً ظرف 10 روز قابل علاج است .
عوارض احتمالی
چسبندگی ها (بافت فیبروز داخل بدن که به طور طبیعی بخش های غیر متصل را به هم وصل می کند)؛ معمولاً بافت جوشگاهی هستند که پس از التهاب تشکیل می گردند.
درمان
اصول کلی
آزمون های تشخیصی می توانند شامل بررسی های آزمایشگاهی خون و کشت ترشح مهبل و معاینه مهبل باشند.
برداشتن هرگونه شی ء خارجی موجود در مهبل
قطع منبع تحریک یا آلرژی مثل صابون یا خوشبوکننده حمام
اگر ادرار کردن باعث سوزش می شود، کودک می تواند موقع حمام کردن ، ادرار کند یا از طریق یک رول کاغذ توالت یا فنجان پلاستیکی بدون ته ادرار کند یا هنگام ادرار کردن روی ناحیه تناسلی آب گرم بریزید. این امر مانع می شود که ادرار پوست را بسوزاند.
داروها
داروهای مناسب برای عفونت شامل آنتی بیوتیک ها، داروهای ضد قارچ یا ضدانگل
پمادهای موضعی برای تسکین درد و خارش
فعالیت
محدودیتی وجود ندارد.
رژیم غذایی
رژیم غذای خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر کودک شما علایم وولووواژینیت را داشته باشد.
اگر شک کنید که کودک شما مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته باشد.
اگر علی رغم درمان ، علایم ظرف 10-7 روز بهبود نیابند یا بدتر شوند.
اگر خونریزی با تورم غیر معمول مهبل ایجاد گردد.
مخملک یک اختلال دوران کودکی (معمولاً سنین 10-2 سال ) که مشخصه آن بثورات پوستی قرمز روشن است . قبل از بروز مخملک یک گلودرد استرپتوکوکی وجود دارد. هر دو عارضه مذکور (مخملک و گلودرد استرپتوکوکی ) تا 3-2 هفته بسیار مسری اند. شیوع مخملک بسیار کمتر از گذشته بوده و خطرات آن نیز کمتر شده است .
علایم شایع
علایم ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد. سیر معمول بیماری در ذیل ذکر شده است :
روز اول : تب تا حد 40 درجه سانتیگراد؛ قرمزی گلو و تورم لوزه ها (بر روی لوزه ها ممکن است نقاط سفیدرنگ وجود داشته باشد)، بزرگی غدد لنفاوی گردن ، سرفه ، استفراغ .
روز دوم : بثورات پوستی قرمز روشن بر روی تمام صورت بجز اطراف دهان .
روز سوم : قرمزی زبان (زبان توت فرنگی ) و بثورات قرمز در چین های بدن و انتشار آنها به نواحی گردن ، قفسه سینه ، پشت و سپس تمام بدن . این بثورات شبیه بثورات آفتاب سوختگی همراه برآمدگی است .
روز چهارم : محو شدن بثورات و شروع پوسته اندازی که به مدت 14-10 روز ادامه خواهد یافت .
علل
عفونت استرپتوکوکی ناشی از نوع خاصی از باکتری که سم مخملک را تولید می کند. این باکتری از طریق قطرات ریز ترشحات که با سرفه یا تنفس در فضا پخش می شوند انتشار می یابد.
تعداد بسیار کمی از موارد عفونت استرپتوکوکی به سمت مخملک پیشرفت می کند زیرا همه افراد نسبت به سم ایجادکننده بثورات مخملک حساس نیستند. به عنوان مثال در یک خانواده ممکن است یک کودک دچار مخملک گردد، دیگری تنها دچار گلودرد استرپتوکوکی باشد و سومی تنها حامل باکتری و انتقال دهنده آن به دیگران باشد بدون اینکه خود بیمار شود.
عوامل افزایش دهنده خطر
سابقه خانوادگی عفونت های استرپتوکوکی مکرر
زردزخم اخیر
زندگی در شرایط پرجمعیت یا غیربهداشتی
تماس با افراد مبتلا در مکان های عمومی
سن 10-2 سال
پیشگیری
این بیماری به طور کامل قابل پیشگیری نیست ، زیرا برخی افراد سالم حامل باکتری استرپتوکوک هستند بدون آنکه خود بیمار گردند. با این حال اقداماتی که تا حدودی در پیشگیری مؤثرند عبارتند از: درمان آنتی بیوتیکی حداقل به مدت 10 روز برای هرگونه عفونت استرپتوکوکی
دوری از افراد مبتلا به گلودرد
عواقب موردانتظار
معمولاً با درمان در عرض 10 روز یا بیشتر قابل علاج است . مخملک به اندازه گذشته شایع نیست و به ندرت کشنده است . با درمان آنتی بیوتیکی ، شدت بیماری و احتمال بروز عوارض آن کاهش می یابد.
عوارض احتمالی
بدون درمان :
تب روماتیسمی
اختلال شنوایی
گلومرولونفریت
مننژیت
پنومونی
انسفالیت
درمان
اصول کلی
- بررسی های تشخیصی ممکن است شامل کشت گلو یا آزمایش خون از نظر باکتری استرپتوکوک باشد.
- مراقبت بیماران ممکن است در منزل انجام شود.
- در بزرگسالان و کودکانی که قادر به غرغره کردن هستند، غرغره چای جهت تسکین ناراحتی گلو توصیه می شود. غلظت محلول چای مورد استفاده برای غرغره را دوبرابر معمول در نظر بگیرید. این محلول را می توان به صورت گرم یا سرد و به تعداد دفعات دلخواه بیمار استفاده کرد.
- برای تسکین خشکی و احساس گرفتگی گلو از یک دستگاه مرطوب کننده با بخار سرد استفاده کنید. این دستگاه را هر روز تمیز کنید.
- در مورد غدد لنفاوی متورم و دردناک در ناحیه گردن از کمپرس آب گرم استفاده کنید.
- فرد مبتلا را از سایر افراد، از جمله اعضای خانواده جدا کنید.
داروها
پنی سیلین برای کوتاه کردن دوره مخملک و جلوگیری از عوارض آن تجویز می شود. اگر بیمار به پنی سیلین حساسیت داشته باشد، سایر آنتی بیوتیک ها، نظیر اریترومایسین نیز مؤثرند.
فعالیت
تا برطرف شدن علایم بیماری ، استراحت در بستر ضروری است .
رژیم غذایی
رژیم خاصی نیاز نیست . مصرف مایعات فراوان توصیه می شود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا کودکتان دارای علایم گلودرد استرپتوکوکی یا مخملک باشید.
بروز موارد زیر در طی درمان :
اگر درجه حرارت بدن به مدت دو روز به حد طبیعی بازگشته و سپس دوباره تب بروز کند.
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه نظیرتهوع ؛ استفراغ ؛ درد گوش ؛ سرفه ؛ سردرد؛ خروج ترشحات غلیظ رنگی از بینی ؛ درد سینه ؛ یا دشواری تنفس شده اید.
بی اختیاری اجابت مزاج در کودکان عبارت است از بی اختیاری اجابت مزاج در کودکی که قبلاً به کنترل اجابت مزاج و رفتن به توالت عادت کرده بوده است و هم اکنون اسهال یا یبوست ندارد. نمی توان انتظار داشت که کودک طبیعی کنترل کامل اجابت مزاج را تا حداقل 5/2 سالگی به دست آورده باشد.
علایم شایع
اجابت مزاج در لباس زیر
گاهی وجود یک توده در پایین شکم در سمت چپ
علل
بروز بحران جسمی یا عاطفی در زندگی کودک ، مثل تولد خواهر یا برادر یا بروز اخیر یک بیماری که با اسهال همراه بوده است .
مقاومت در برابر توالت رفتن به علت فشار آوردن زیاد والدین به کودک برای انجام این کار
اگر مشکل کودک به درازا انجامد، علت اولیه ممکن است فراموش شود و این رفتار کودک به شکل عادت درآید.
در موارد کمی این مشکل کودک ممکن است به علت اختلال در دستگاه عصبی باشد.
اجابت مزاج دردناک
مقاومت در برابر توالت رفتن در مدرسه ، کمپ های مسافرتی ، یا توالت های عمومی
مشکلات تغذیه ای که موجب یبوست شوند.
عوامل افزایش دهنده خطر
استرس
بروز اخیر یک بیماری که موجب زیاد شدن توجه به کودک شود.
سوء رفتار
پیشگیری
به هنگام بروز بیماری در کودک ، توجه خیلی بیش از اندازه
بثورات ناشی از بستن پوشک عبارت است از یک نوع درماتیت تماسی که در آن پوست ناحیه پوشک دچار تحریک می شود. پوست نواحی اندام تناسلی ، مقعد، و شکم که پوشک آنها را می پوشاند متأثر می شود. همچنین امکان دارد در بزرگسالانی که بی اختیاری ادرار دارد و پوشک های یک بار مصرف مخصوص بزرگسالان را به تن می کنند نیز دیده شود.
علایم شایع
پوست مرطوب ، دردناک ، قرمز، جوش دار، و گاهی خارش دار در نواحی پوشک . پوست ممکن است ترک خورده یا دچار شقاق (زخم ) شود.
در شیرخواران پسر، امکان دارد یک ناحیه قرمز، زخمی ، و گاهی خون آلود دراطراف نوک آلت تناسلی ظاهر شود.
علل
بثور ناشی از بستن پوشک در اثر تحریک پوست ناشی از مواد موجود در ادرار یا مدفوع ایجاد می شود.
عوامل افزایش دهنده خطر
عوض کردن دیر به دیر پوشک
اصطکاک ناشی از پوشک های زبر
شستن ناکافی پوشک
سابقه خانوادگی آلرژی پوستی
آب و هوای گرم و مرطوب
پیشگیری
پوشک را مرتباً عوض کنید.
پوشک را تمیز نگاه دارید. پس از شستن پوشک ، آن را دوبار آب کشید تا مواد پاک کننده و سایر مواد شیمیایی از آن شسته و پاک شوند.
بعد از باز کردن پوشک و تمیز کردن بچه و پوشک ، 30-10 دقیقه صبر کنید و سپس پوشک را ببندید تا به این ترتیب نواحی یاد شده مدتی در معرض هوای آزاد قرار داشته باشند.
عواقب مورد انتظار
معمولاً با درمان خوب می شود. البته عود آن نیز شایع است .
عوارض احتمالی
عفونت باکتریایی ثانویه در ناحیه بثور
درمان
اصول کلی
- تا آنجا که می توانید نواحی یاد شده را در معرض هوای آزاد قرار دهید.
- اگر بثور گسترده باشد، پوشک را مرتباً عوض کنید حتی در شب .
- برای شستن ناحیه بثور از صابون یا اسیدبوریک استفاده نکنید. در عوض از پنبه آغشته به روغن معدنی استفاده کنید.
- مصرف لوسیون ، پودر، پماد با پایه لانولین ، یا روغن بچه را متوقف کنید مگر توسط پزشک تجویز شده باشد.
- مقادیر کمی از وازلین ، پماد با پایه لانولین ، یا پماد اکسید روی را به هنگام بروز اولین علایم بثور پوشک و پس از آن روزانه 3-2 بار روی ناحیه بمالید.
- برای شستن پوشک های پارچه ای از آب جوش یا ماده ضدعفونی کننده مخصوص این کار استفاده کنید. از مصرف نرم کننده های پارچه خودداری کنید زیرا این موارد ممکن است باعث بروز بثور شوند. دو قاشق غذاخوردی سرکه را به آبی که برای آخرین بار پوشک را با آن می شویید اضافه کنید.
داروها
استفاده از پمادها یا کرم های ضدالتهاب حاوی دارو مثل هیدروکورتیزون ، نیستاتین ، یا میکونازول ممکن است باعث کمک به بهبود بثورت شود.
فعالیت
محدودیتی برای آن وجود ندارد.
رژیم غذایی
رژیم خاصی توصیه نمی شود. از دادن غذاهایی که موجب اسهال می شوند به کودک خودداری کنید.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر با درمان در منزل ، بثور در عرض یک هفته ناپدید نشود.
اگر یکی از موارد زیر هنگام درمان رخ دهد:
ـ تب
ـ بروز جوش های چرکی در ناحیه بثور
ـ ضعیف شدن جریان ادرار در شیرخوار پسر
ـ اطراف سوراخ تناسلی شیرخوار دختر به هم بچسبد
- اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.
بیماری کرم نواری عبارت است از آلوده شدن لوله گوارش با کرم نواری . آلودگی با کرم های نواری با خوردن گوشت قرمز یا ماهی خوب پخته نشده ، ایجاد می شوند. سرایت فرد به فرد وجود ندارد.
علایم شایع
بیشتر بیمارانی که آلوده به این انگل هستند، بدون علامت می باشند. البته بعضی ها دچار علایم زیر می گردند:
درد در بالای شکم
اسهال
کاهش وزن غیرقابل توجیه
علایم کم خونی (ضعف ، خستگی و تنگی تنفس )
علل
انگل های گوارشی : تنیاساژیناتا از گوشت گاو، تنیاسولیوم از گوشت خوک و دیفیلوبوتریوم از ماهی . افراد با خوردن غذاهای خوب پخته نشده یا خام آلوده به انگل مبتلا می شوند.
عوامل افزایش دهنده خطر
مسافرت به آفریقا، خاورمیانه ، اروپا، مکزیک ، آمریکای لاتین ، ژاپن ، روسیه ، آسیا و آمریکای جنوبی .
پیشگیری
گوشت گاو و ماهی را به دقت بپزید.
تنها گوشت دارای مهر کنترل توسط سازمان دامپزشکی را مصرف نمایید.
عواقب مورد انتظار
با درمان معمولاً در عرض یک روز علاج می گردد.
عوارض احتمالی
کم خونی .
درمان
اصول کلی
تشخیص با بررسی مدفوع در آزمایشگاه برای شناسایی کرم انجام می گیرد.
درمان ، دارویی است .
قبل از غذاخوردن دست های خود را بشویید.
تمام اعضای خانواده باید از لحاظ عفونت احتمالی بررسی گردند.
داروها
داروهای ضد کرم برای کشتن انگل . مصرف یک دوز دارو بیمار را معالجه می کند. بررسی های آزمایشگاهی باید ظرف 6-3 هفته تکرار شوند تا از علاج قطعی اطمینان حاصل گردد.
فعالیت
محدویتی وجود ندارد.
رژیم غذایی
رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا عضوی از خانواده تان علایم کرم نواری را داشته باشید.
اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند.
اوریون یک بیماری ویروسی مسری و خفیف که باعث تورم دردناک غدد پاروتید (غدد بزاقی واقع بین گوش و فک ) می شود. سایر اعضا از قبیل بیضه ، تخمدان ، پانکراس ، پستان ، مغز و پرده پوشاننده مغز نیز گاهی درگیر می شوند. این بیماری در هر سنی می تواند بروز کند ولی شایع ترین سن بروز آن در کودکان 12-2 ساله است . حدود 10% بزرگسالان مستعد ابتلا به اوریون می باشند.
علایم شایع
اوریون بدون عارضه :
التهاب ، تورم و درد غدد پاروتید. غدد مزبور در لمس سفت بوده و دردشان با جویدن یا بلع تشدید می یابد.
تب
سردرد
گلودرد
سایر علایم همراه موارد عارضه دار اوریون :
تورم دردناک بیضه ها
درد شکم در صورت درگیری تخمدان ها یا پانکراس
سردرد شدید در صورت درگیری مغز یا پرده پوشاننده آن
علل
انتقال فرد به فرد ویروس اوریون ، عامل این بیماری است . این ویروس در هر زمانی از 48 ساعت قبل تا 6 روز پس از بروز علایم قابل سرایت است . دوره نهفتگی ویروس پس از تماس با آن 24-4 روز و میانگین آن 18 روز است .
عوامل افزایش دهنده خطر
زندگی در شرایط جمعیتی و پرازدحام
همه گیری اوریون در جمعیت های غیرواکسینه
عدم انجام واکسیناسیون
پیشگیری
واکسیناسیون اوریون را در کودکان در سن مقتضی انجام دهید.
اگر شما سابقه ابتلا به اوریون را نداشته یا برضد آن واکسینه نشده اید و یکی از اعضای نزدیک خانواده شما مبتلا به اوریون است ، گلوبولین ضداوریون برای شما ممکن است توصیه گردد. تزریق این پادتن ممکن است از بیماری پیشگیری کند (بدون وجود تضمین در این باره ) ولی هزینه آن بالاست .
عواقب مورد انتظار
در صورت عدم بروز عوارض ، بیماری در عرض حدود ده روز به طور خود به خود بهبود می یابد. بیمار پس از ابتلا به اوریون ، مصونیت مادام العمر نسبت به آن پیدا می کند.
عوارض احتمالی
عفونت مغز یا پرده پوشاننده آن ، پانکراس ، تخمدان ، پستان یا بیضیه . در صورت درگیری های هر دو بیضه بیمار ممکن است دچار عقیمی گردد (به ندرت ).
کاهش شنوایی موقت در برخی بزرگسالان مبتلا
درمان
اصول کلی
تشخیص بیمار معمولاً براساس علایم خاص آن صورت می گیرد. با آزمایش های خون می توان این تشخیص را تأیید کرد.
نیازی به جداسازی فرد مبتلا از افراد دیگر خانواده نیست ، زیرا تا قبل از ظاهرشدن علایم معمولاً سرایت بیماری به افراد مستعد رخ داده است . از کمپرس گرم یا سرد ـ بسته به این که کدامیک علایم شما را تخفیف می دهد ـ به طور متناوب برروی غدد متورم دردناک (پاروتید یا بیضه ) استفاده کنید. به این منظور از یک کیسه آب گرم ، حوله گرم یا کیف یخ استفاده کنید.
کودکان تا اتمام دوره سرایت بیماری (حدود 9 روز پس از شروع درد) نباید به مدرسه بازگردند.
داروها
بیماری پس از بروز، سیر طبیعی خود را طی خواهد کرد. در حال حاضر داروی مؤثر و بی خطری برای از بین بردن یا جلوگیری از تکثیر ویروس وجود ندارد.
برای درد خفیف ، استفاده از داروهای بدون نسخه نظیر استامینوفن احتمالاً کافی است . از مصرف آسپیرین خودداری کنید.
در موارد درگیری بیضه ها، مسکن های قوی تر و داروهای کورتونی ممکن است تجویز شود.
فعالیت
استراحت در بستر ضروری نبوده و احتمال عوارض را کاهش نمی دهد. در حد توان و تا آنجا که حال عمومی شما اجازه می دهد به فعالیت های طبیعی خود ادامه دهید. با برطرف شدن تورم غدد درگیر دوره سرایت بیماری به اتمام می رسد.
رژیم غذایی
رژیم خاصی نیاز نیست ، ولی مصرف مایعات از قبیل آبجو، نوشابه ، چای یا آب را به میزان حداقل 8-6 لیوان در روز افزایش دهید. آب میوه یا نوشیدنی های ترش مزه ممکن است درد را تشدید کنند.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
- تب (اندازه گیری شده با درجه زیرزبانی ) بالای 3/38 درجه سانتی گراد
بروز موارد زیر در طی بیماری:
ـ استفراغ و درد شکم
ـ سردرد شدید که با استامینوفن تسکین نمی یابد
ـ خواب آلودگی یا عدم توانایی در بیدار ماندن
ـ تورم یا درد بیضه ها
ـ انقباض عضلات صورت
ـ تشنج
ـ ناراحتی یا قرمزی چشم ها
آرتریت روماتویید کودکان عبارت است از یک بیماری التهابی بافت همبند، عمدتاً بافت مفاصل ، که در کودکان رخ می دهد. امکان دارد با آرتریت ناشی از بیماری لایم اشتباه شود. مفاصلی که درگیر می شوند معمولاً عبارتند از زانو، آرنج ، مچ پا، و گردن . التهاب می تواند عضلات نزدیک مفصل ، غضروف ، و غشاهای پوشانندة مفصل را نیز متأثر سازد. این بیماری بین سنین 5-2 سالگی آغاز می شود، و اغلب تا جوانی بهبود می یابد. این بیماری در دختران چهار برابر شایع تر از پسران است .
علایم شایع
درد، تورم ، و خشکی در مفاصل انگشتان پا، زانو، مچ پا، آرنج ، شانه ، یا گردن . درد ممکن است به طور ناگهانی یا تدریجی آغاز شود و ممکن است در تنها یک ، یا بسیاری از مفاصل وجود داشته باشد. امکان دارد کودک بدون این که قادر به توضیح باشد، از راه رفتن امتناع کند.
دمای بدن هر روز و معمولاً در عصر تا حدود 4/39 درجة سانتیگراد بالا می رود. تب به طور شایع با بثورات پوستی و لرز همراه است .
بی اشتهایی ، کاهش وزن
کم خونی
تحریک پذیری ، بی حالی
تورم گره های لنفاوی
درد و قرمزی چشم
درد قفسة صدری به قدری شدید است که بر قلب تأثیر می گذارد.
علل
احتمالاً به علت اختلال خود ایمنی است که طی آن دستگاه ایمنی بدن به بافت خودی حمله می کند. بروز علایم برای اولین بار، اغلب باعث استرس جسمانی یا عاطفی می شود.
عوامل افزایش دهندة خطر
ارث
پیشگیری
در حال حاضر قابل پیشگیری نیست .
عواقب مورد انتظار
این بیماری در حال حاضر غیر قابل درمان است . اما در عین حال ، در 80%- 75% موارد، به هنگام بلوغ یا اوایل جوانی ، بیماری به کلی فروکش کرده است .
هر حمله معمولاً چند هفته به طول می انجامد و در طی دوران کودکی ، بیماری هر از چندگاهی شعله ور می شود و دوباره فروکش می کند. علایم را معمولاً می توان با درمان تحت کنترل درآورد.
عوارض احتمالی
متأثر شدن بافت هایی غیر از مفاصل ، مثلاً التهاب چشم ، بزرگ شدن طحال ، التهاب پردة دور قلب یا عضلة قلب .
تغییر شکل و به هم خوردن ساختمان مفصل به طور دایمی
درمان
اصول کلی
آزمایش خون ، از جمله بررسی وضعیت خود ایمنی
عکس برداری از مفاصل . البته تغییرات مفصل ممکن است تا مراحل انتهایی بیماری نیز خود را در عکس مفصل نشان ندهند.
روان درمانی یا مشاوره برای کمک به خانوادة کودک ، تا آنها بتوانند به خوبی از عهدة بیماری طولانی مدت کودک برآیند. شاید مهمترین عامل در درمان کودک حمایت عاطفی از وی باشد.
جراحی برای درست کردن مفصل تغییر شکل یافته (گاهی )
اگر تشک کودک سفت نیست ، یک تختة ضخیم چندلا زیر تشک قرار دهید.
چشم کودک باید حداقل 2 بار در سال معاینه شود تا اگر التهابی در چشم وجود دارد زود تشخیص داده شود.
بسیار مهم است که کودک به مدرسه عادی به طور روزانه برود. هر جا که لازم باشد، مدرسه باید خدمات اضافی برای برآورده کردن نیازهای کودک فراهم کند.
داروها
آسپرین یا سایر داروهای ضد التهاب غیر استروییدی ، برای کاهش درد و التهاب
امکان دارد داروهای دیگری چون کورتیکواسترویید، نمک طلا، یا یا سایر داروها تجویز شوند
فعالیت
به هنگام حمله ، کودک باید در تخت استراحت کند، مگر برای توالت ، تا زمانی که تب و سایر علایم تخفیف یابند.
امکان دارد برای حفاظت و حمایت از مفصل ملتهب استفاده از آتل ضروری باشد.
پس از رفع حمله ، کودک می تواند به تدریج فعالیت های عادی را از سر بگیرد، البته باید در طی روز ساعت هایی را به استراحت بپردازد. کودک نباید زیاد خسته شود و هر شب باید حداقل 12-10 ساعت بخوابد.
فیزیوتراپی توصیه خواهد شد. بعضی از حرکات را کودک خود می تواند انجام دهد، و بعضی از آنها را والدین می توانند برای کودک انجام دهند. انجام حرکات توصیه شده مهم است زیرا کمک می کند تا درد و اثرات ناتوان کنندة بیماری به حداقل برسند.
به دلیل تغییرات دوره ای علایم ، گاهی برنامه فیزیوتراپی نیاز به بازبینی خواهد داشت .
به طور کلی از انجام ورزش هایی که بدن کودک در معرض ضربه قرار می گیرد باید خودداری شود، اما کودک باید تشویق شود تا در دیگر فعالیت های مدرسه ، خانه یا اجتماع شرکت کند.
رژیم غذایی
کودک باید یک رژیم مغذی و متعادل داشته باشد، در عین حال وی را باید تشویق به خوردن نمود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
کودک شما علایم آرتریت روماتویید کودکان را دارد.
علایم زیر به هنگام درمان روی دهند:
ـ درد قفسة صدری یا تب
ـ علایم جدید و بدون توجیه . توجه داشته باشید که داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.
انحراف چشم عبارت است از عدم هماهنگی حرکت عضلات یا توانایی تمرکز بین دو چشم که باعث می شود چشم ها در جهات متفاوتی قرار بگیرند. ممکن است یک یا هر دو چشم به داخل (چشم های ضربدری ) یا خارج («چشم نهنگ ») بچرخند. هم راستایی چشم ها در بدو تولد کاملاً تکامل نیافته است . تغییر موقعیت تکامل حقیقی چشم در 4-3 ماهگی خود را نشان می دهد ولی ممکن است در کودکی یا دیرتر رخ دهد.
علایم شایع
ناهماهنگی حرکات چشم ها. در بعضی موارد تنها در موقع نگاه کردن به جهت های خاصی ، قابل مشاهده است .
دوبینی (گاهی )
دید با تنها یک چشم همراه با فقدان درک عمقی
علل
حرکت چشم توسط پیام هایی کنترل می شود که از مغز به 4 عضله دور چشم می روند. عدم هماهنگی حرکتی از موارد زیر ناشی می گردد:
عدم توازن عضلانی بین دو چشم
فقدان توانایی تمرکز یکسان در چشم ها. مغز نمی تواند تصاویر دارای تمرکز متفاوت را تحمل کند لذا پیام های حاصل از یک میدان دید را در نظر نمی گیرد. سرانجام چشم ضعیف تر در اثر استفاده نامناسب ، بلااستفاده می شود و یک چشم «تنبل » یا سرگردان ایجاد می گردد.
آسیب مغزی یا آسیب به سر (نادر)
عوامل افزایش دهنده خطر
سابقه خانوادگی انحراف چشم
نشانگان داون
بیماری تیرویید
تومور چشم
آسیب به دستگاه عصبی مرکزی جنین
آسیب زایمانی
استفاده نامناسب از چشم
پیشگیری
پیشگیری خاصی ندارد.
عواقب مورد انتظار
انحراف چشم را می توان با تشخیص و درمان زودرس ، تصحیح کرد. بدون درمان فوری ممکن است کاهش بینایی در یک چشم دایمی شود.
بسیاری افراد با دید یک چشمی سازگار می شوند و یاد می گیرند تمامی فعالیت های خود از قبیل رانندگی را با یک چشم انجام دهید. در صورت از دست رفتن دید یک چشم ، از چشم دیگر در برابر آسیب محافظت بسیاری به عمل آورید. برای ورزش و سایر فعالیت ها از جمله درودگری یا جوشکاری که خطر آسیب بالایی دربر دارند، از عینک محافظ استفاده کنید.
عوارض احتمالی
از دست رفتن دید طبیعی در یک چشم
زجر روانی حاصل از جذاب نبودن ظاهر صورت
درمان
اصول کلی
تشخیص با توجه به شرح حال طبی و معاینه فیزیکی گذاشته می شود و ممکن است شامل آزمون های تیزبینی ، معاینه شبکیه ، معاینه کامل عصبی و آزمون های عضلانی گردد.
درمان 3 هدف را دنبال می کند: به دست آوردن بهترین دید ممکن ، به دست آوردن بهترین جهت برای چشم ها، تأمین بهترین فرصت برای دید دو چشمی .
درمان ممکن است شامل عینک یا بستن چشم قوی تر برای تصحیح عدم توزان تمرکز (باعث می شوند چشم ضعیف تر به کار بیفتد)، تمرینات مربوط به عضلات چشم ، سم بوتولینیوم (در حال حاضر تنها در بزرگسالان استفاده می شود) یا جراحی برای تصحیح وضعیت عضلات چشم باشد. گاهی انجام عمل جراحی دوم ضرورت می یابد.
یک درمان جدید دیگر شامل استفاده از عینک قرار گرفته در یک منشور پلاستیکی نازک است . بیمار قبل از عمل از این عینک ها استفاده می کند و به تعیین مقدار تطابق جراحی مورد نیاز برای عضلات چشم کمک می کند.
داروها
مگر در صورت پیشنهاد تزریق سم بوتولینیوم ، معمولاً برای این اختلال دارویی لازم نیست . این سم از طریق یک سوزن الکترومیوگرافیک داخل یک عضله چرخاننده چشم در خارج از چشم تزریق می گردد.
فعالیت
محدودیت لازم نیست . زمانی که کودکتان در حال سازگار شدن با بستن یک چشم است ، از او در مقابل سقوط یا آسیب محافظت کنید.
رژیم غذایی
رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر کودکتان علایم انحراف چشم را داشته باشد.
اگر پس از جراحی چشم علایم عفونت ایجاد گردند (قرمزی ، درد، تب ).
صفحه نخست
